Jezus is inderdaad de Zoon van God

Is Jezus God? Geen enkele eerlijke scepticus zal betwijfelen dat Jezus van Nazareth heeft geleefd gedurende de eerste helft van de eerste eeuw in het door de Romeinen overheerste Palestina. Tevens zal niemand betwijfelen dat Jezus een prediker en een onderwijzer van nogal revolutionaire, diepgaande en levensveranderende ideeën was. Veel van Zijn tijdgenoten beschouwden Hem als een wonderdoener en de Messias die voorspeld was in de Joodse geschriften. Het historische bewijs, bevestigt door niet-bijbelse teksten over zijn voortijdige kruisigingdood, is overweldigend. Was deze Jezus ook inderdaad goddelijk? Was Hij de Zoon van God en – zoals Christenen geloven – een onderdeel van de Drie-Eenheid?

De Bijbel presenteert drie overtuigende bewijzen om de claim dat Jezus God is te onderbouwen:

1. Het lezen over Jezus’ leven, onderwijzingen en bediening heeft zelfs de meest cynische scepticus tot de conclusie geleid dat Jezus een uitzonderlijk wijze leraar van morele waarheden was. Wanneer we bestuderen wat Jezus feitelijk deed en zei, toont dat aan dat Hijzelf dacht en onderwees dat Hij goddelijk was. In diverse situaties beweert Hij de Zoon van God te zijn, door de Vader gestuurd te zijn, zonden te vergeven, aanbidding te accepteren, te verwijzen naar zichzelf met de naam “Ik Ben” (“Jehovah”) enzovoort.  Logische gezien geeft dat slechts drie alternatieven. Als Jezus niet God is, dan (a) misleidt Hij doelbewust Zijn volgelingen en is daarom een leugenaar, of (b) Hij gelooft zelf God te zijn maar is het niet and daarom is Hij geestesziek ofwel Hij is een waanzinnige. Of, Hij is inderdaad God en daarom (c) is Hij wie Hij claimt te zijn. Jezus’ lessen en daden zijn zo in strijd  met de leugenaar en waanzinnige alternatieven dat geen serieuze onderzoeker één van deze opties als een serieuze mogelijkheid beschouwd. Daarom is de enige logische conclusie dat Jezus inderdaad God is. Het lijkt alsof veel critici verstrikt zijn in intellectuele oneerlijkheid omdat ze bevestigen dat Jezus een eerlijke leraar van morele waarden was, maar tegelijkertijd verwerpen hetgeen wat Hij onderwees – namelijk dat Hij God is. 
2. Volgens de Nieuwe Testament evangeliën deed Jezus vele wonderlijke daden gedurende Zijn leven en bediening. De vier evangeliën beschrijven in totaal vijfendertig verschillende wonderen. De meerderheid van deze wonderen zijn genezingen van invalide, zieke of bezeten mensen. Vanuit een bewijsoogpunt kunnen deze wonderen worden bekritiseerd vanwege een gebrek aan objectieve bevestigingen en/of andere verklaringen. Negen van de beschreven wonderen echter illustreren hoe Jezus’ daden de wetten van de natuur te boven gaan. Deze natuurwonderen vinden ook plaats in de aanwezigheid van meerdere, in sommige gevallen zelfs duizenden, getuigen. De natuurwonderen, waarvan de “wonderbare broodvermenigvuldiging” (die in alle evangeliën is vastgelegd) waarschijnlijk de meest indrukwekkende illustratie is, tonen hoe Jezus dingen kan laten gebeuren die alleen verklaard kunnen worden door Zijn Godheid. 
3. De Oude Testament boeken bevatten honderden expliciete en gedetailleerde profetieën over de beloofde Messias (vertaald als Christos in het Grieks en Christus in het Latijns). Deze zou de eeuwigdurende Koning van de Joden worden. De profetieën voorspellen de afstamming van de Messias, de omstandigheden en plaats van Zijn geboorte, Zijn leven en bediening en in weerzinwekkend detail zijn dood en begrafenis. Ondanks de onvoorstelbare statische onwaarschijnlijkheid en buiten Zijn eigen invloed om vervulde Jezus al deze profetieën tot in het kleinste detail. Dit maakt Hem de enige persoon uit de wereldgeschiedenis die aan het profetische profiel van de Messias voldoet.  

Elk van de bovenstaande bewijsstukken geven een overtuigend bewijs voor de Godheid van Jezus en waren voldoende om gedurende Zijn leven de discipelen ervan te overtuigen wie Hij was. Echter, ondanks deze bewijzen, verlieten allen Hem toen Hij was gearresteerd en later werd gekruisigd. Er moest iets anders gebeuren om uiteindelijk Zijn volgelingen het Christendom te laten verkondigen: de opstanding. Alleen de opstanding consolideert Jezus als God. Alleen de opstanding bewijst de waardigheid van Zijn bloed als betaling voor onze zonden. Alleen de opstanding verklaart de toewijding van de apostelen om het evangelie te prediken en hun bereidheid om hiervoor de ultieme prijs te betalen. Alleen de opstanding kon mij persoonlijk ervan overtuigen om een volgeling van Christus te worden.

Het bewijs voor de verrijzenis van Jezus van Nazareth op die zondagmorgen van de allereerste Pasen is indrukwekkend en overtuigend. Vanuit een logisch oogpunt is de verrijzenis te bewijzen in de volgende drie stappen:

4. De bijbelteksten beschrijven in afschrikwekkende details de kruisiging van Jezus.
5.  Historische teksten over de kruisigingprocedure bevestigen dat dit altijd tot de dood van de gekruisigde leidde.
6. De Bijbelse verslagen tezamen met niet-bijbelse bevestigingen van de gebeurtenissen laten geen ruimte over om het sterven van Jezus aan het kruis te bestrijden.
7. Alle evangeliën beschrijven vervolgens hoe Jezus door Jozef van Arimathea in de aanwezigheid van een aantal van Zijn vrouwelijke volgelingen op de avond van Zijn dood is begraven. De locatie van het graf was welbekend. Op Paasmorgen vonden dezelfde vrouwen het lege graf, het lichaam van Jezus was weg en is gedurende de laatste twintig eeuwen ook niet meer teruggevonden.
8. De verschijningen van de opgestane Jezus worden in alle vier de evangeliën, het boek van Handelingen en op meerdere plaatsen in de brieven van Paulus vermeld. Het meest uitgebreide (en niet ter discussie staande) credo over de opstanding is te vinden in de brief van Paulus aan de kerk in Korinte (1 Korintiërs 15:1-8). Deze geloofsbelijdenis vermeld in totaal zes verschillende verschijningen en kan worden terug getraceerd tot een paar jaar na de datum van de opstanding. 
9. Zelfs nog meer overtuigend dan de geschreven verslagen over Jezus’ verrijzenis echter, zijn de bewijzen van het dramatisch veranderde gedrag van de discipelen. Voor de opstanding missen de Twaalf echte toewijding en geloof. Na de opstanding worden ze vastberaden en resoluut in hun gedrag en bediening. Ze geven hun bezittingen en beroepen op en besteden de rest van hun leven reizend over de wereld in armoede en onder vervolging, het evangelie verkondigend en uiteindelijk hun getuigenis gevend als martelaars. 
10. Dramatisch veranderd gedrag is ook vastgelegd over Saul-Paulus die fanatiek Christenen vervolgd totdat hij de opgestane Jezus ontmoet en transformeert in de grote missionaris van het Nieuwe Testament.
11. Jacobus, de halfbroer van Jezus, wordt tijdens het leven van Jezus geïntroduceerd als een niet-gelovige. Slechts zijn ontmoeting met de verrezen Christus kan zijn latere leidende rol in de vroege Christelijke kerk in Jeruzalem en zijn uiteindelijke martelaarsdood verklaren.

12. Er zijn diverse pogingen ondernomen om alternatieve verklaringen voor het dramatisch veranderde gedrag van de eerste Christenen na de kruisiging van Jezus en de geboorte en fenomenale groei van de Christelijke beweging te vinden. Deze alternatieve verklaringen bevatten o.a. legendarische overdrijvingen, wilde samenzweringstheorieën, oplichterijen, visioenen en hallucinaties. Echter geen van deze voorgestelde alternatieven kan de test van objectieve analyse van de feiten overleven. Zij vereisen zulke onrealistische en onwaarschijnlijke aannamen dat door logische analyse deze alternatieven, een voor een, moeten worden verworpen.

Dus, is Jezus God? Enkel de daadwerkelijke opstanding van Jezus van Nazareth is in overeenstemming met de historisch vastgelegde getuigenissen en gebeurtenissen. En deze opstanding zou alleen mogelijk zijn geweest als Jezus was wie Hij zei te zijn: God zelf!