Is de Bijbel waar en historisch betrouwbaar?

Is de Bijbel waar? De Bijbel is veel meer dan een ordinair boek. Het is een verzameling van oude teksten geschreven door 40 mannen over een periode van 1500 jaar die tezamen verklaren het complete Woord van God te zijn. In deze sectie hebben we een grote groep bewijzen en observaties besproken die de Bijbel apart zetten als een historisch betrouwbaar boek, onderbouwd door een veelheid van oudheidkundige manuscripten en (recente) archeologische ontdekkingen. De volgende bewijsstukken werden gepresenteerd:

Over de teksten van het Oude Testament:

1. Het vergelijken van de meer dan 2000 jaar oude Hebreeuwse Oude Testament teksten gevonden in de Dode Zeerollen met de 1100 jaar oude Masoreten teksten (die de basis vormen voor onze moderne Bijbels) toont nagenoeg geen verschillen. Dit geeft een groot vertrouwen dat door de eeuwen heen de Bijbelse teksten met grote toewijding en accuratesse nauwgezet zijn gekopieerd en bewaard gebleven.
2. De eerste vertaling van het Hebreeuwse Oude Testament in het Grieks stamt van de periode 295-270 BC. Dit toont dat de boeken van het Oude Testament tenminste 300 jaar voor de geboorte van Christus bestonden. Tevens is de Griekse vertaling (de Septuagint genoemd) een andere bevestiging dat de teksten door de eeuwen heen zorgvuldig werden gekopieerd.
3. Het canon (lijst van boeken) van het Hebreeuwse Oude Testament werd gesloten rond 400 BC. De zogenaamde apocriefe boeken van het Oude Testament die onderdeel zijn van door sommige Christenen gebruikte Bijbels (inclusief Rooms Katholieken) waren geen onderdeel van de oorspronkelijk Hebreeuwse geschriften.
4. Vanwege de profetieën is het auteurschap van de Pentateuch of Thora (de eerste vijf boeken in de Bijbel) blootgesteld aan vele aanvallen van critici. Hoewel het auteurschap van de meeste Oude Testament boeken niet feitelijk bewijzen kan worden, geeft een analyse van de inhoud van de boeken in relatie tot wat bekend is dankzij de wereldse geschiedenis en archeologie een gedegen basis om te vertrouwen dat de schrijvers die gewoonlijk worden geassocieerd met deze boeken ook daadwerkelijk de teksten hebben geschreven.
5. Critici claimen dat de profeet Jesaja slechts het eerste deel van het gelijknamige boek heeft geschreven. Echter deze zogenaamde Deutero-Jesaja theorie is gebaseerd op een zwakke fundering.
6. Ook het auteurschap van het boek van Daniel is onder voortdurende aanvallen vanwege haar vele profetieen. Objectieve analyse en studie van de teksten geven een solide basis voor de conclusie dat het gehele boek inderdaad was geschreven door de profeet Daniel tijdens de Babylonische ballingschap.

Over de teksten van het Nieuwe Testament:

7. Het bestaan van duizenden en duizenden oude manuscripten van het Nieuwe Testament maakt dit veruit het best bewaard gebleven geschrift uit de oudheid.
8. In de bewaard gebleven correspondentie van de leiders van de vroege kerk zijn tienduizenden citaten en verzen uit het Nieuwe Testament terug te vinden. Dit geeft een additionele bevestiging voor de accurate overdracht van de tekst, een vroege datering voor het schrijven van deze teksten en de vroege acceptatie van deze evangeliën en brieven als God’s geïnspireerde woord.
9. Een aantal van de verzen uit het Nieuwe Testament werden in de eerste jaren van het bestaan van de Christelijke gemeenschap gebruikt als geloofsbelijdenissen (credo’s genaamd) en bevestigingen van de opstanding van Christus.
10. Het officiële canon van het Nieuwe Testament werd pas vastgelegd in 397 AD. Echter al rond het einde van de eerste eeuw werden alle evangeliën, Handelingen en de brieven van Paulus herkent en apart gezet als Heilige Schrift.
11. De vier evangeliën en Handelingen maken geen expliciete aanspraken op auteurschap. Vroege en onbetwiste tradities, bevestigingen van de vroegchristelijke kerk en intrinsieke analyse van de teksten geven echter overtuigende aanwijzingen voor het auteurschap door Matthëus, Marcus, Lucas (die ook Handelingen schreef) en de apostel Johannes. Daarnaast zou de keuze voor Matthëus (met de achtergrond van een algemeen geminachte tollenaar), Marcus (die niet eens een apostel was) en Lucas (die niet eens een Jood was) niet hoog genoteerd zijn geweest op een lijst van potentiële namen om aan verzonnen evangeliën toe te kennen.
12. Analyse van de synoptische relatie tussen de eerste drie evangeliën tezamen met de vermelde details in de teksten en de datering van de oudste nog bestaande manuscripten tonen aan dat deze documenten gedurende het leven van de apostelen en andere ooggetuigen zijn geschreven.
13. Bijna de helft van het Nieuwe Testament bestaat uit de dertien door Paulus geschreven brieven aan diverse kerken en individuen. Al deze brieven maken expliciete aanspraak om geschreven te zijn door Paulus de apostel. Deze aanspraken en de datering van deze werken uit de periode 50-65 AD, ongeveer 20-30 jaar na de verrijzenis, zijn niet aan serieuze kritiek onderhevig.

Archeologie, geschiedenis en andere observaties:

14. Over de eeuwen heen, en met name gedurende onze generatie, zijn er veel andere documenten “ontdekt” welke door sommigen als “verloren” en “nieuwe” zelfs “meer betrouwbare” evangeliën worden beschouwd. De meerderheid van deze “evangeliën” zijn echter geschreven generaties na de dood van de apostelen. Van de paar documenten die wellicht in de eerste eeuw gedateerd kunnen worden tonen de recentelijk gevonden vierde eeuwse teksten duidelijke aanwijzingen van aanpassingen gedurende de vertalingen door niet-christelijke (met name gnostische) groepen.
15. Diverse belangrijke details van beschreven gewoonten, gebeurtenissen en locaties van verhalen uit het Oude Testament zijn bevestigd door dozijnen van significante archeologische vondsten van met name de laatste 50 jaar. En wellicht zelfs meer belangrijk: er is geen enkele archeologische vondst gedaan die onweerlegbaar een verhaal uit de Bijbel tegenspreekt.
16. Het archeologisch bewijs voor het Nieuwe Testament is zelfs nog meer overtuigend. Ontdekking na ontdekking bevestigen detail na detail van de evangeliën, Handelingen en de epistels.
17. Een analyse van de samengestelde symbolen in de oudste geschreven taal in de wereldgeschiedenis, het Chinees, toont een opzienbarende overeenkomst met de gebeurtenissen die zijn vastgelegd in de eerste hoofdstukken van het boek van Genesis.
18. De geschriften van meer dan een dozijn niet-christelijke eerste eeuwse auteurs en historici bevestigen vele van de gebeurtenissen zoals beschreven in het Nieuwe Testament, inclusief meerdere verwijzingen en details van de kruisiging van Jezus.
19. Gedetailleerde analyse van de evangelieteksten gebaseerd op algemeen geaccepteerde criteria voor eerlijke en vertrouwenswaardige getuigenis toont de waarheidgetrouwe intentie van de schrijvers van de evangeliën. Zij beschrijven de gebeurtenissen zoals zij ze zich herinnerden, inclusief de vermelding van onbelangrijke details, zonder overdrijvingen en zonder pogingen om schadelijke informatie over zichzelf te vermijden.

Is de Bijbel waar? Omdat de originele manuscripten van de Bijbelboeken niet meer bestaan en omdat we geen gedetailleerde en accurate niet-bijbelse bevestigingen van alle gebeurtenissen, die zo lang geleden plaats vonden, bezitten is het technisch niet mogelijk om onomstotelijk te bewijzen dat de Bijbel 100% historisch betrouwbaar en accuraat is. We bezitten echter wel een indrukwekkend aantal aanwijzingen, details en observaties van archeologische ontdekkingen en (wereldse) geschiedenis die keer op keer de correctheid van de verhalen bevestigen. Deze bewijzen maken de Bijbel niet alleen werkelijk uniek in vergelijking met alle andere oude (religieuze) teksten, maar geven ook een overtuigend argument dat de Bijbelse teksten accuraat bewaard gebleven zijn en geschreven zijn door de geassocieerde auteurs. Deze bewijzen geven een gedegen basis om te concluderen dat de Bijbel niet alles historisch accuraat en betrouwbaar is maar tevens een waarheidsgetrouwe en eerlijke getuigenis.