De Nuzi of Nuzu kleitabletten.

De Nuzu of Nuzi kleitabletten die in 1925 zijn gevonden in Nuzi (bij Kirkoek, Irak) langs de rivier de Tigris, dateren van de vijftiende eeuw BC. Deze kleine verzameling, van klei gemaakte gedenkplaten, bevestigt de historiciteit van vele gewoonten en gebruiken uit de Genesis’ verhalen over Abraham en de andere Bijbelse stamvaders.[1]

• Abraham’s referentie voor zijn knecht Eliezer als “bezorger van mijn huis”  in Genesis 15:2 (voor de geboorte van Ismael en Izak) suggereert dat hij hem als een legale erfgenaam had geadopteerd. God’s afkeur over deze regeling (Genesis 15:4) zou schaamte over Abraham hebben gebracht, ware het niet dat het traditie was (zoals de Nuzi teksten laten zien) dat toegekende rechten aan een geadopteerde zoon ongedaan gemaakt kunnen worden indien er een natuurlijke erfgenaam wordt geboren.
• Diverse Nuzi teksten omschrijven gevallen waarin een onvruchtbare vrouw haar man vraagt om haar slavin als een plaatsvervanger voor het verwekken van een erfgenaam te nemen; zoals Abraham dat met Hagar deed (Genesis 16:1-16).[2]
• De legaliteit van het verkopen van een geboorterecht (zoals Ezau de zijne verkocht in Genesis 25:33) wordt bevestigd door de  Nuzi tabletten.  Daarin is een geval beschreven waarbij een  oudere broer een betaling van drie schapen voor de verkoop van zijn rechten op de erfenis aan zijn jongere broer accepteert.[3]
• Het bindende karakter van de ‘sterfbed’zegen (zoals  Jakob die zijn oude vader Izak ontfutselde) wordt bevestigd door een geval waarbij een man met de naam Tarmiyua zijn recht op een vrouw, waarmee hij was getrouwd kon, vaststellen door te bewijzen dat zijn vader op zijn sterfbed haar mondeling aan hem had toevertrouwd. Dit was genoeg om de rechtszaak die zijn broers tegen hem hadden aangespannen te winnen.
• De geloofwaardigheid van het motief voor Rachel om haar vader’s huishoudgoden te stelen (Genesis 31:19) blijkt uit een Nuzi zaak waarbij een man in staat was om in de rechtszaal alle bezittingen van zijn schoonvader op te eisen, omdat hij in het bezit van de huishoudgoden was.[4]

Zoals door H.H. Rowley wordt samengevat: “Hun [de bijbelverhalen van de stamvaders] accurate weergave van de sociale omstandigheden in de tijd van de stamvaders en in sommige delen van Mesopotamie waarvan de stamvaders, vele eeuwen voordat de huidige documenten waren samengesteld gekomen zouden zijn, is indrukwekkend.” [5]

En in een andere conclusie van J.A. Thompson: “Het feit dat er zoveel aansluitingen zijn met de wereld van de eerste helft van het tweede millennium BC  is onverklaarbaar als de verhalen van de stamvaders slechts in latere tijden verzonnen zouden zijn geweest. Het lijkt onmogelijk voor de Israëlieten van die tijd om toegang tot informatie te hebben die we nu, geschreven op duizenden gebakken kleitabletten, onder de aarde ontdekken. Het feit dat de beschreven bijbelgewoonten zo overeenstemmen met de gewoonten uit die tijd is een sterk argument voor of geschreven verhalen, of voor betrouwbare mondelinge tradities. Wij worden gedwongen om te concluderen dat de verhalen van Genesis 12-50 een solide historische basis hebben.” [6]