De stad Silo

Na de veroveringen van Kanaän, verzamelde Jozua de Israëlieten bij Silo “en zij richtten aldaar op de tent der samenkomst” (Jozua 18:1).  Silo werd het religieuze centrum van Israël, een positie die het hield gedurende de hele periode van de richteren. Haar locatie is in de Bijbel omschreven als:  “tegen het noorden van het huis Gods, tegen den opgang der zon, aan den hogen weg, die opgaat van het huis Gods naar Sichem, en tegen het zuiden van Lebona” (Richteren 21:19).

In de dagen van Eli and Samuel werd de Ark van God van Silo en naar Ebenezer gebracht, waar Israel tegen de Filistijnen vocht (1 Samuel 4:1-4).  Israël werd verslagen en de Filistijnen bemachtigde de Ark. De Ark werd tentoongesteld tijdens een reis langs de Filistijnse steden, wat een plaag over elke stad veroorzaakte. Toen de Filistijnen de Ark van God naar de Israëlieten terugbrachten, bleef de Ark in Kirjath-Jearim (1 Samuel 7:1-2). De Ark is nooit naar Silo teruggebracht. De Bijbel geeft geen uitleg waarom de Ark niet was teruggebracht naar het religieuze centrum en vele concluderen uit 1 Samuel 4:1-22 dat Silo rond die tijd verwoest geweest moest zijn.

De plaats van Silo was nog steeds bekend in de Middeleeuwen, in de negentiende eeuw is het geïdentificeerd als Khirbet Seilun, ongeveer 30 kilometer ten noorden van Jeruzalem. De terp is ongeveer 5 hectare en bevat de overblijfselen van Silo. De latere steden waren gesitueerd op de zuidelijke helling van de terp.[1]

Silo (het moderne Seilun)  werd, gedurende de periode 1926-1963, door Deense archeologen in vier fasen opgegraven.  Rond de jaren 1980 keerde Israel Finkelstein terug om hun vondsten en opgravingen te verifiëren. Zijn opgravingen bevestigde, een eerder door de Denen getrokken conclusie, dat Silo waarschijnlijk in 1050 BC door vuur werd verwoest. Alhoewel de Bijbel deze gebeurtenissen niet vermeld, werd waarschijnlijk het religieuze centrum verwoest toen de Ark van God daarvan was weggehaald, wat het onmogelijk maakte om de Ark weer terug te brengen.[2]