Jozef, die ook Kajafas genoemd werd

Tijdens het bouwen van een waterpark in Jeruzalem’s Peace Forest (net ten zuiden van de Rotskoepel [“Dome of the Rock”]) werd in 1990 door arbeiders een grafgrot gevonden. Het graf was duidelijk Joods vanwege het aantreffen van 12 ossuariums. Ossuariums zijn lijmstenen kisten waarin de beenderen van een overledene werden opgeslagen. Deze begrafenisprocedure werd voornamelijk gedurende het einde van de eerste eeuw BC en de eerste eeuw AD gebruikt. De datering van deze grafgrot (vastgesteld door een muntstuk dat gevonden werd in een van de ossuariums) suggereert een graf van het einde van de eerste eeuw AD. Het meest uitgebreid gedecoreerde ossuarium bevatte de beenderen van een zestigjarige man. Het ossuarium had twee inscripties die beiden refereerde aan de Kajafas naam. Op een extra letter na in de spelling van de Kajafas naam na zijn de inscripties identiek. De inscripties zijn:

יהוסף בר קפא = Yhwsp br Qp’ = Joseph, zoon van Qafa’ en

קיפא (or קופא) = Qyp’ (or Qwp’) = Qafa’ (of Qayafa’)

De naam קפא (Qafa) of קיפא (Qayafa) is een Aramese vorm. De naam “Jozef, zoon van Kajafas” betekent niet noodzakelijkerwijs dat Kajafas de vader van Jozef was. Kajafas kan ook de families bijnaam geweest zijn. De oudere man die begraven was in het gedecoreerde ossuarium was Jozef. Waarschijnlijk had een voorvader de bijnaam verworven welke dan over de tijd heen een soort familienaam is geworden, geërfd door de afstammelingen. [1]

De evangeliën refereren uitsluitend met de naam Kajafas naar de hogepriester, maar de eerste eeuwse historicus Josephus vermeld zijn naam als “Jozef, die ook Kajafas genoemd werd”:

“Daarnaast nam hij ook Jozef, die ook Kajafas genoemd werd het hogepriesterschap af en benoemde Jonathan, de zoon van Ananias, de vorige hogepriester, om hem op te volgen. Hierna reisde hij terug naar Antiochië.” [2]

Gewoon toeval? Of zouden deze overblijfselen van de oude hogepriester zelf zijn?