7. De getuigenis van niet-christelijke schrijvers (1)

In dit hoofdstuk zijn diverse citaten opgenomen uit oudheidkundige werken uit de tijd van Jezus die oorspronkelijk in het Grieks of Latijn zijn geschreven. Van deze werken zijn kwaliteitsvertalingen in het Engels beschikbaar, maar echter niet in het Nederlands. Om de originele tekst en intentie zo waarheidsgetrouw mogelijk weer te geven zijn in dit hoofdstuk de citaten van de niet-christelijke schrijvers in de Engelse vertalingen opgenomen en heb ik niet geprobeerd deze teksten vervolgens in het Nederlands door te vertalen. Mijn excuses als dat extra ongemak geeft, maar ik wil graag deze belangrijke getuigenissen zo accuraat mogelijk weergeven.

Sommige mensen hebben de indruk dat het enige bewijs voor het Christelijk geloof de Bijbel zelf is (samen met andere Christelijke bronnen uiteraard). Sceptici suggereren dat het bewijs onbetrouwbaar is omdat de schrijvers bevooroordeeld waren door de Christelijke boodschap.

Het is uiteraard een feit dat er buiten de Bijbel en de Christelijke gemeenschap slechts een beperkt aantal referenties naar de oorspong van het Christendom te vinden zijn. Dat zou ons niet moeten verbazen. De vandaag beschikbare documenten zijn immers maar een willekeurige fractie van wat toen is opgeschreven. Vergeet ook niet dat in de vroegste fase de Christelijke beweging niet in het zoeklicht stond en van weinig betekenis was. Alle gebeurtenissen vonden plaats in een onbetekenende provincie aan de oostelijke rand van het Romeinse imperium.

Desalniettemin zijn er meer dan een dozijn niet-christelijke (Romeinse, Griekse en Joodse) bronnen die verwijzen naar de oorspong van het Christendom. Auteurs uit deze periode zijn onder andere historici zoals Tacitus, Seutonius en Thallus; Joodse bronnen zoals Josephus en de Talmoed; Romeinse bestuurders en staatsmannen zoals Plinius de Jongere en Keizer Trajanus en de Griekse schrijver Lucianus. Het combineren van deze bronnen geeft de lezer een schat aan bevestigingen van het historische plaatje zoals beschreven in de Bijbel.

De volgende schrijvers wordt besproken (klik op de links voor meer informatie):

• Flavius Josephus (37- ca. 100 AD)

• Cornelius Tacitus  (ca. 55-120 AD)
• Gaius Suetonius  Tranquillus (ca. 130 AD)

• Thallus (ca. 52 AD) via Julius Africanus (ca. 221 AD)

• Plinius  de Jongere (ca. 61-113 AD)
• De Joodse Talmoed (ca. 70-200 AD)

• Lucianus van Samosata (tweede eeuw AD)

Samenvatting van de niet-christelijke getuigenissen

In de woorden van dr. Gary Habermas:

“In totaal zijn er tenminste zeventien niet-christelijke teksten welke meer dan vijftig details beschrijven over het leven, het onderricht, de dood en de verrijzenis van Jezus, plus details over de allervroegste kerk. Jezus’ dood wordt het meest gerapporteerd en vernoemd bij twaalf bronnen. Deze wereldlijke bronnen zijn gedateerd van ongeveer 20 tot 150 jaar na Jezus’ dood en daarom erg vroeg volgens de standaard van oudheidkundige geschriften.” [1]

Deze teksten bevestigen bovenal dat Jezus van Nazareth, ook bekend als Christus, een historische persoon was. Tevens verrichtte Hij wonderen, leidde discipelen en werd aanbeden als God. De niet-christenen vermelden ook dat Hij een goede leraar of sage (filosoof) was en dat Zijn onderricht betrekking had op: bekering, ontkenning van andere goden, samenkomsten, broederschap en leven na de dood. Tenslotte zijn er meerdere bevestiging van Jezus’ kruisiging onder Pontius Pilatus gedurende het bestuur van Tiberius en de claims van Zijn volgelingen dat Hij nog steeds in leven is.

Tevens bevestigt Flavius Josephus het bestaan van meer dan een half dozijn Nieuwe Testament personen en diverse gebeurtenissen zoals beschreven in de Heilige Schrift. Zijn bevestigen hebben onder andere betrekking op de dood van Johannes de Doper en Jacobus de broer van Jezus. Van de Romeinse en Griekse schrijvers leren we additionele details over hoe het Christendom zich verspreidde in de eerste jaren en hoe de wereld uit de eerste eeuw daarop reageerde.

Lees meer over: (2) Flavius Josephus