8. Zijn de getuigen te vertrouwen? (2)

·         Matthëus – Levi – een tollenaar en een van de twaalf discipelen, is de schrijver van dit hele (of op zijn minst het concept) van dit evangelie. Het is waarschijnlijk in de periode 55 – 70 AD geschreven.[1]

·         (Gedeelten van) het originele evangelie was misschien in het Aramees geschreven. Alle bewaard gebleven geschriften zijn in welbedreven Grieks geschreven. De schrijver was goed opgeleid in het Grieks, maar het was waarschijnlijk niet zijn “moedertaal”.

·         Het omschrijft de roeping van Matthëus als een discipel in Matthëus 9:9: “En Jezus, van daar voortgaande, zag een mens in het tolhuis zitten, genaamd Matthëus; en zeide tot hem: Volg mij. En hij opstaande, volgde Hem.” Het is een interessant gegeven dat hij alleen in Marcus en Lucas ‘Levi’ wordt genoemd: Matthëus zijn evangelie gebruikt deze naam niet.

·         Het Evangelie van Matthëus is ook bekend als het Evangelie van de Kerk of het Evangelie van het Koninkrijk vanwege de uitgebreide referenties naar God’s Koninkrijk en het vermelden van het bouwen van Jezus’ kerk op Petrus “de rots” (Matthëus 16:18).

·         Matthëus is het evangelie wat het meeste in de vroege kerk werd gebruikt. Het is waarschijnlijk daarom als eerste boek in het Nieuwe Testament geplaatst. Het wordt ook als een “natuurlijke brug” tussen het Oude en het Nieuwe Testament gezien omdat het de nadruk legt op de voorspellingen die in het Oude Testament zijn gedaan.

·         Het is het meest gestructureerd van alle evangeliën en het kan worden onderverdeeld in een introductie (1:1-4:11),  gevolgd door groepen van vijf verhalen en voordrachten (4:12-7:29; 8:1-11:1; 11:2-16:12; 16:13-20:28 en 20:29-27:66), en een conclusie (28:1-28:20).

·         Het bevat “De Bergrede”, de meest uitgebreide preek van Jezus die ooit is opgeschreven.

·         Het karakter van het evangelie is overtuigend Joods: geschreven door een Jood voor  Joden.

·         Om de Joodse afkomst van Jezus aan te tonen, neemt Matthëus ons mee terug naar Abraham, de vader van het Joodse volk, en laat de koninklijke bloedlijn door de mannelijke afstammelingen van Jozef lopen.

·         Het presenteert Jezus als de beloofde Messias, de Koning van Israël. Om zijn argument te onderbouwen, gebruikt Matthëus meer citaten en toespelingen (bijna 130) uit het Oude Testament dan welk ander Nieuw Testament boek dan ook.

·         Hij legt ook de nadruk op Jezus als een onderwijzer en als een autoritaire vertolker van de Wetten van Mozes en de wil van God (Matthëus 4:23, 5:2, 7:28-29).

·         Als een tollenaar had Matthëus waarschijnlijk de achtergrond van een schriftgeleerde/klerk. Dit zou hem kwalificeren als de meest logische kandidaat uit de groep discipelen om gedurende Jezus zijn preken aantekeningen te maken welke hij later in zijn evangelie kon verwerken. Dit zou kunnen verklaren waarom het Matthëus evangelie de meest uitgebreide overzichten van Jezus zijn uitspraken en lessen geeft, inclusief de Bergrede.

·         Als een van de synoptische evangeliën komt ongeveer 50% van de inhoud van Matthëus overeen met ongeveer 90% van Marcus.

·         De bron die Q is genoemd (gedeeld met Lucas) representeert ongeveer 25% van Matthëus zijn materiaal.

·         Er blijft ongeveer 25% van Matthëus over dat uniek is in zijn evangelie en niet in de andere evangeliën kan worden gevonden.

De synoptische relatie tussen de evangelien

Lees meer over: (3) Interne criteria voor eerlijke verslagen