8. Zijn de getuigen te vertrouwen? (2)

·         De alom geaccepteerde auteur Marcus, ook wel Johannes Marcus genoemd, schreef dit evangelie hoogstwaarschijnlijk tussen 50 en 70 AD.[1]

·         Het evangelie is in redelijk eenvoudig Grieks geschreven (minder geavanceerd dan het Grieks van Matthëus).

·         De twee namen (Johannes Marcus) suggereren een Hebreeuwse (Johannes) en een Griekse (Marcus) achtergrond.

·         Het is het kortste,  meest dynamische, maar ook een erg feitelijk evangelie.

·         Marcus richtte zich klaarblijkelijk op Romeinse lezers en vroege tradities geven aan dat de oorsprong in Rome ligt. Het slaat strikt Joodse concepten (zoals Jezus zijn afkomst, vervulde profetieën, de wetten van Mozes, enz.) over, geeft uitleg voor Aramese woorden (zoals in Marcus 3:17; 5:41, 15:22) en gebruikt Latijnse in plaats van Griekse termen (zoals in 4:21, 6:27, 6:42, 15:15-16 en 16:39).

·         De gedetailleerde omschrijving van de “gastkamer” in 14:12-16 (vergelijk Matthëus 26:17-19; Johannes 13:1-12) suggereert dat Marcus over zijn eigen huis schreef.

·         De ietwat vreemde details in Marcus 14:51-52 suggereren dat Johannes Marcus zelf de jonge man was die in deze verzen wordt genoemd.

·         Het huis van zijn moeder was waarschijnlijk een belangrijke ontmoetingsplaats voor de vroege kerk (Handelingen 12:12-17).

·         De aanwezigheid van een dienstbode (Handelingen 12:13) suggereert een welbedeelde, misschien zelfs wel een rijke, familie.

·         Johannes Marcus was de neef van Barnabas (Kolossenzen 4:10).

·         Hij was de reisgenoot van Paulus gedurende zijn eerste missietrip, had daarna een meningsverschil met Paulus (Handelingen 15:37-39), wat later werd opgelost (Filemon 23 en 2 Timothëus 4:11).

·         Petrus noemde Johannes Marcus “mijn zoon” (1 Peter 5:13).

·         De “zij” vorm zoals vaak in het evangelie gebruikt (zoals in Marcus 1:29-31, 8:22, 9:30, 11:15) en de beschrijving van Jezus zijn emoties, ondersteunt de theorie dat Marcus de herinneringen van Petrus vastlegd. De andere evangeliën gebruiken in deze situaties de “hij” en “wij” vorm.

·         Ongeveer 90% van Mark zijn materiaal wordt ook in Matthëus en Lucas (synoptische evangeliën) aangetroffen.

·         Jezus verschijningen na Zijn herrijzenis (zoals ze worden genoemd in Marcus 16:9-20) ontbreken in de oudst bewaard gebleven codices (340 AD – Codex Sinaiticus). Daarom betwijfelen de meeste bijbelkenners of deze verzen onderdeel van het originele evangelie zijn geweest. Sommige onderzoekers suggereren dat Marcus eindigde op de plaats waar de vrouwen het lege graf ontdekten (Marcus 16:1-8); andere onderzoekers geloven dat het originele einde op een vroegere datum verloren is gegaan.

De synoptische relatie tussen de evangelien

Lees meer over: (3) Interne criteria voor eerlijke verslagen