|
Een nader onderzoek van de (oog)getuigen voor Jezus Christus |
|
| (1) Evangelie van Mattheus | |
| Synoptische evangelien | (2) Evangelie van Marcus |
| (3) Evangelie van Lucas en Handelingen | |
| Het 4e evangelie | (4) Evangelie van Johannes |
| 13 Brieven van Paulus | (5) Paulus' getuigenis over Jezus |
(5) De brieven en epistels van de apostle Paulus |
-
Geboren als een Jood in een familie van Farizeeërs (Handelingen 23:6) in de stam van Benjamin (Filippenzen 3:5) in Tarsen op Cilicië (Handelingen 9:11). Hij was ook een Romeins staatsburger (Handelingen 16:37, 22:25).
- Zijn
naam was Saulus (genoemd naar de eerste koning van Israël, ook
van de stam van Benjamin), maar hij werd later Paulus genoemd (Handelingen
13:9).
- Hij
had een hoge opleiding, sprak verschillende talen (op zijn minst
Aramees, Hebreeuws en Grieks) en was goed opgeleid in de Joodse
wetten (Galaten 1:14, Filippenzen 3:5-6). Hij was zelfs onderwezen
door de alom gerespecteerde Farizeeër Gamaliel (Handelingen
22:3).
- Paulus
was van beroep een tentenmaker (Handelingen 18:13), wat hem
toestond om financieel voor zichzelf te zorgen (Handelingen
20:34).
- Toen
de Christelijke beweging zich in Jeruzalem begon te verspreiden
was Paulus een leidinggevende figuur gedurende de groeiende
vervolging van de Joden. Hij was aanwezig bij de steniging van
Stefanus (Handelingen 7:58), waar hij “uitnemend zeer de Gemeente Gods vervolgde, en dezelve
verwoestte” (Galaten 1:13). Hij kreeg brieven van
aanbeveling van de hoge priester in Jeruzalem en reisde naar
Damascus voor verdere vervolgingen (Handelingen 9:1-2).
- Op
de weg naar Damascus (rond het jaar 34/35 AD, een of twee jaar na
de verrijzenis[1])
ontmoette hij de herrezen Jezus en werd bekeerd tot het
Christendom (Handelingen 9:3-19).
- Gedurende
de daaropvolgende periode van ongeveer 13 jaar (Galaten 1:18-2:1)
had hij ontmoetingen met Petrus en Jacobus (de broer van Jezus) in
Jeruzalem en bracht tijd door in Syrië en Cilicië.
- Samen
met Barnabas en Johannes Markus (die hen halverwege verliet),
reisde Paulus door het vasteland van Klein Azië om kerken te
starten in niet-joodse gebieden. De eerste zendelingenreis moet in de periode 46-48 AD hebben
plaatsgevonden (Handelingen hoofdstukken 13 en 14).
- Dit
resulteerde in het nu beroemde Apostelconvent
(Concilie van Jeruzalem) van het jaar 49 AD waarin de kerk tot
overeenstemming kwam over hoe men de niet-joden in het Christendom
(een van origine Joodse religie) moesten integreren (Handelingen
15).
- De
tweede zendelingenreis in de jaren 49-52 AD (Handelingen
16-18:22) bracht Paulus, die samen met Silas en Timothëus reisde,
nog verder in het westen van Griekenland. Gedurende de
daaropvolgende derde
zendelingenreis, in de periode 53-57 AD (Handelingen 18:23-
20:38) bezochten Paulus en zijn reisgezelschap wederom de kerken
die ze gedurende de vorige reizen hadden opgericht.
- Na
zijn terugkeer werd Paulus gearresteerd in Jeruzalem (Handelingen
21-23), verbleef als een Romeinse gevangene in Caesarea (Handelingen
24-26) en arriveerde uiteindelijk in Rome (Handelingen 27-28) waar
hij onder huisarrest verbleef.
- Traditie
(wat ook door Clemens van Rome is bevestigd[2])
laat ons weten dat Paulus uiteindelijk in de jaren 66/67,
gedurende de vervolgingen van Nero in Rome, een martelaarsdood
(door onthoofding) is gestorven.
F
Paulus
zelf was niet een van Jezus zijn persoonlijke discipelen, zijn
persoonlijke ontmoeting met Jezus echter en de vele ontmoetingen met
de andere apostelen maken zijn epistels, samen met de gedetailleerde
reisverslagen in het boek van Handelingen, een waardevolle getuigenis.
Hij werd niet alleen als een van de sleutelfiguren in de apostolische
kerk gezien, hij werd ook als een ware apostel door de andere
apostelen erkend. Door de geschriften van Paulus[3]
hebben we bevestigingen over een aantal sleutelfeiten en
gebeurtenissen van een bron welke onafhankelijk is van de evangeliën
(zie tabel 16-2). In vele
opzichten is Paulus onze “vijfde getuige”.
|
De getuigenis van Paulus over Jezus Christus |
|
|
Feiten
en gebeurtenissen uit het leven van Jezus[4] |
Referentie |
|
Hij was een afstammeling van Abraham |
Galaten
3:16 |
|
Hij was een zoon van David |
Romeinen
1:3 |
|
Hij was geworden uit een vrouw, geboren onder de Joodse wet, de Zoon van
God |
Galaten
4:4 |
|
Hij
verwelkomde mensen |
Romeinen
15:5,7 |
|
Zijn levensstijl was nederig en dienstig |
Filipenzen
2:7-8 |
|
Hij was misbruikt en vernederd gedurende Zijn leven |
Romeinen
15:3 |
|
Hij had een broer met de naam Jacobus |
Galaten
1:19 |
|
Hij had ook andere (niet bij naam genoemde) broers |
1
Korintiers 9:5 |
|
Zijn discipel Petrus was getrouwd |
1
Korintiers 9:5 |
|
Hij introduceerde een herdenkingsmaaltijd met brood en wijn op de avond
dat Hij verraden werd |
1
Korintiers 11:23-25 |
|
Hij werd
verraden |
1
Korintiers 11:23 |
|
Hij gaf getuigenis voor Pontius Pilatus
|
1
Timotheus 6:13 |
|
Hij werd gekruisigd onder de Romeinse wet |
1
Korintiers 1:23, Galaten
3:13, 6:14 |
|
Hij werd gedood door Joden uit Judea |
1
Tessalonicanen 2:14-15 |
|
Hij was begraven, verrezen op de derde dag en werd gezien door diverse
getuigen onder diverse omstandigheden. De meeste van deze
getuigen waren nog in leven tijdens het schrijven van deze brief
(20 jaar later) |
1 Korintiers 15:4-8 |
Tabel
16-
2
: De getuigenis van
Paulus over Jezus Christus
Lees meer over: (3) Interne criteria voor eerlijke verslagen
[1]
De gepresenteerde chronologie is afgeleid van de in de Bijbel
vermelde gebeurtenissen en een gedetailleerde anaysle door Paul
Barnett
in
zijn boek The Birth of
Christianity: The First Twenty Years (2005), hoofdstuk 4.
[2] The Ante-Nicene Fathers Volume I through X: Translations of the Writings of the Fathers Down to AD 325 (1997), Volume 1, pageina 6.
[3]
Zie hoofdstuk 12, Bewijsstuk #13: Auteurschap
en datering van de brieven van Paulus.
[4] F.F. Bruce , The New Testament Documents (1981), chapter 6 and Paul Barnett , Is the New Testament Reliable? (1986), page 131.