8. Zijn de getuigen te vertrouwen? (4)

Zouden de schrijvers een motief hebben om hun verhalen te fabriceren? Had iemand persoonlijk belang bij het schrijven van deze verhalen? Als er een motief zou zijn voor het verzinnen van deze getuigenissen dan zou dat het document verdacht maken. Wanneer integendeel de schrijvers niets hadden te winnen, of zelfs alles hadden te verliezen, dan zou dat de geloofwaardigheid van het document aanzienlijk verhogen.

Wat gebeurde er met Johannes Marcus, Matthëus, Lucas, Johannes en Paulus nadat ze hun evangeliën en brieven hadden geschreven? Alhoewel er slechts beperkte historische informatie is over wat er met deze mannen na hun schrijven is gebeurd, kunnen we met zekerheid vaststellen dat geen van hen dankzij de opbrengst van het schrijven van hun boeken een rijk en voorspoedig leven heeft gekend. De geschiedenis toont het tegenovergestelde. De vroege kerk en hun leiders zijn door eeuwen van achtervolging gegaan en de apostels leefden, preekten en reisden in armoedige omstandigheden.

Om specifiek te zijn; nadat Johannes Markus zijn evangelie had geschreven en na de dood van Petrus in Rome (66-67 AD), is hij – volgens traditie - naar Alexandrië in Egypte gegaan waar hij in het jaar 68 AD is doodgemarteld. Volgens het onderzoek van Dr. William Steuart McBirnie: [1]“In het jaar 68 AD viel Pasen op dezelfde dag als het Serapis feest. De woedende menigte had zich in de Serapion verzameld en overviel vervolgens de Christenen terwijl deze het Paasfeest in Baucalis vierden. Sint Marcus werd gevangen genomen, met een touw om zijn nek door de straten gesleept en daarna voor de nacht opgesloten. De volgende ochtend werd deze beproeving herhaald totdat hij de geest gaf.”  Andere bronnen bevestigen dit verhaal, inclusief de locatie van zijn begraafplaats. [2]

Wat er gebeurt is met Matthëus de tollenaar, is onderhevig aan diverse tegenstrijdige tradities.[3] Zijn naam wordt in verband gebracht met diverse reizen door Griekenland en Azië, maar de meeste onderzoekers zijn het eens over Ethiopië, Perzië, Macedonië en Syrië. Al deze tradities (op een na) maken aanspraak op een voortijdige dood als een martelaar voor Christus. Helaas zijn geen van deze tradities onderbouwt met overtuigend objectief bewijs.

Volgens de Katholieke traditie[4] is Lucas doodgemarteld of is hij een natuurlijk dood gestorven en in Griekenland begraven. In de jaren 356-357 AD werden zijn overblijfselen naar Constantinopel gebracht. Later is (zoals wordt aangenomen) zijn hoofd naar Rome gebracht waar het in de Sint Petrus Basiliek wordt bewaard.

Voordat Johannes, op een latere leeftijd, zijn evangelie schreef, verhuisde hij kort voor de verwoesting van Jeruzalem, naar Efeze in Klein Azië. Op deze strategische locatie had hij een speciale relatie met andere kerken in het gebied zoals we weten uit zijn brieven aan de zeven kerken in het boek van Openbaring, alsmede door referenties in de geschriften van de vroege kerk. Na een periode van verbanning naar het eiland van Patmos is hij, zoals men geloofd rond het jaar 100 AD, in Efeze aan ouderdom overleden en begraven. De overblijfselen bij de Basiliek van Sint Johannes markeren, zoals men beweerd, de plaats van zijn graf. [5]

Sommigen beweren dat Paulus na zijn gevangenneming, zoals dit aan het einde van het boek van Handelingen wordt omschreven, nog een bezoek van ongeveer twee jaar aan Spanje heeft gebracht.[6] Vervolgens keerde hij terug naar Rome, waar hij gedurende Nero’s vervolgingen in de jaren 66/67 AD (ongeveer dezelfde tijd als Peter) werd onthoofd.

Er waren dus geen winstgevende boek opbrengsten voor deze schrijvers, geen weldadige pensionering aan de Franse Riviera. De getuigenissen van deze mannen stopten niet met het schrijven van hun evangeliën en brieven. In de rest van hun leven bleven zij hun boodschap verspreiden. Ze leefden in armoede, onder de constante dreiging van achtervolging en betaalde ten slotte de uiterste prijs van een vroege dood als een martelaar. Welk aards motief kon elk van hen hebben gehad om zelfs maar de kleinste verandering van de waarheid in hun getuigenissen te fabriceren? Ze schreven voor hun Heiland: ze schreven om schatten in de Hemel op te bouwen. Leugens, overdrijvingen, verdraaien van de waarheid, beroemd worden of het vergaren van rijkdom kwamen niet in hun agenda voor.

Lees meer over: (2) Zijn er externe bevestigingen?