3. De wonderen van Jezus (2)

Tabel 19-1 laat een overzicht van de vijfendertig wonderen (met uitzondering van de opstanding) zien, zoals we die in de evangeliën vinden en die aan al onze criteria voldoen.

Slechts één wonder (de “wonderbare spijziging”, of de wonderbare broodvermenigvuldiging: het voeden van de vijfduizend mannen van vijf broden en twee vissen) is in elk evangelie beschreven. Ongeveer de helft van de wonderen worden in twee of meerdere evangeliën vermeld. Zoals we zouden verwachten zijn er aardig wat (elf om precies te zijn) beschreven in elk van de synoptische boeken, maar zeven zijn slechts in twee van de drie synoptische evangeliën opgenomen. Twee wonderen uit Johannes verschijnen ook in een of meer van de synoptische evangeliën. Matthëus beschrijft drie unieke wonderen, Marcus twee en Lucas en Johannes elk zes.

Tabel 19- 1 : Een overzicht van de wonderen van Jezus

Deze verdeling laat nogmaals zien dat Matthëus, Marcus en Lucas persoonlijke getuigenverklaringen zijn. Zelfs Marcus, het evangelie dat “gekopieerd” zou zijn door Matthëus en Lucas heeft twee wonderen die niet in de andere twee evangeliën worden genoemd. Waarom zouden deze eruit gelaten zijn indien, zoals de synoptische theorie dat beweert,  Matthëus en Lucas het Evangelie van Marcus als hun voornaamste bron gebruikten?

Vanwege het belang van het bewijs van de wonderen voor Jezus’ Godheid, is het nuttig om ze onder te verdelen in:

• Genezingswonderen: De overgrote meerderheid (26) van de wonderen waarin Jezus een of meerdere personen geneest of zelfs uit de dood opwekt  (de dochter van Jaïrus, de zoon van een weduwe in Naïn en Lazarus).
• Natuurwonderen: Er worden negen wonderen omschreven waarin Jezus iets doet wat in onze natuurlijke wereld totaal onmogelijk is. Hij staat boven de wetten van de natuur.

De genezingswonderen zijn gemakkelijke doelwitten voor critici. Velen beweren simpelweg dat de genezen persoon niet echt ziek was, of dat de persoon misschien “zichzelf heeft genezen” (de “kracht van positief denken”) of er kan misschien een soort hypnose of andere “toverkunst” hebben plaatsgevonden. Uiteraard hadden onze voorouders niet onze medische kennis, maar ze waren zeker niet dom! Zelfs onopgeleide Joden uit de eerste eeuw konden het verschil tussen de truc van een illusionist en een echt wonder onderscheiden. Ze zouden een valse genezing zeker hebben herkend. De mensen die werden genezen werden niet uit het publiek geselecteerd om mee te werken in een show. Het waren lokale, door de gemeenschap voor hun handicap (zoals langdurige blindheid of melaatsheid), bekendstaande mensen. Om iemand een ogenblik na het overlijden te laten opstaan uit de dood zou kunnen suggereren dat hij niet echt was overleden. Lazarus echter was reeds vier dagen in het graf (Johannes 11:39: “Martha, de zuster des gestorvenen, zeide tot Hem: Heere, hij riekt nu al, want hij heeft vier dagen aldaar gelegen.”), dus hier kan niemand beweren dat “hij niet echt dood was”.

Toch zijn, vanuit het oogpunt van bewijs, de natuurwonderen de meest spectaculaire bevestigingen van Jezus zijn Godheid. Er is gewoon geen uitleg voor het lopen op water, het kalmeren van een storm, het voeden van een enorme menigte mensen met een enkel mandje brood of voor het veranderen van water in wijn. Zulke gebeurtenissen zijn echte wonderen en ze laten Jezus zijn goddelijke macht zien.  Bedenk ook dat zulke wonderen nooit door andere, zogenaamde professionele wonderdoeners, zijn gedaan. Alleen Jezus heeft dit soort wonderen verricht. Laten we de natuurwonderen eens nader bekijken in het kader van de eerder genoemde criteria:

• Veelbetekenend: Er is geen twijfel over dat de natuurwonderen veelbetekenend zijn. Het is bijzonder onwaarschijnlijk dat niet iedereen die aanwezig was met ontzag was vervuld! We kunnen dit zien aan de reactie van de discipelen toen Jezus in de boot klom nadat Hij over het water had gelopen: “Die nu in het schip waren, kwamen en aanbaden Hem, zeggende: Waarlijk, Gij zijt Gods Zoon”  (Mattheus 14:33)! Of,  nadat Jezus de storm had gekalmeerd: “Maar zij, bevreesd zijnde, verwonderden zich, zeggende tot elkander: “Wie is toch Deze, dat Hij ook de winden en het water gebiedt, en zij zijn Hem gehoorzaam” (Lucas 8:25)?

• Onmiddellijk: Al de wonderen die Jezus deed hadden een onmiddellijk resultaat. De gevolgen van zowel de genezings- als de natuurwonderen waren onmiddellijk.
• Ze gaan de wetten van de natuur te boven: Dit kan niet worden betwist, want dit is precies de omschrijving van een wonder.
• Meerdere mensen moeten hiervan getuige zijn geweest: Als laatste uitvlucht, wijzen de (niet-gelovende) critici de natuurwonderen als legenden of mythes af. De bewijzen daarentegen zijn echter overweldigend. Ten eerste werden de wonderen verricht in het bijzijn van groepen van verschillende grootten: de discipelen (waarvan men zou kunnen beweren dat ze niet objectief zijn) maar ook een menigte van duizenden mensen. Ten tweede zijn vijf van de natuurwonderen in diverse evangeliën opgeschreven, waarvan zelfs één in alle vier de evangeliën. Ten derde  hebben diegenen die niet in Jezus geloofden nooit zijn wonderen ontkent of zelfs maar betwist. Zij gaven toe dat Jezus wonderen verrichtte en probeerde te beweren dat Jezus met de duivel samenwerkte: “Maar de Farizeen, dit gehoord hebbende, zeiden: Deze werpt de duivelen niet uit, dan door Beelzebul, den overste der duivelen.” (Mattheus 12:24). Of zij probeerden het bewijs te vernietigen:  “En de overpriesters beraadslaagden, dat zij ook Lazarus doden zouden. Want velen van de Joden gingen heen om zijnentwil, en geloofden in Jezus” (Johannes 12:10-11). 

Lees meer over:(3) De wonderbare broodvermenigvuldiging