4. Vervulling Messiaanse profetieën (6)

Herkenden de Joden de Messiaanse profetieën?

De Joodse ideeen over de Messias zijn gebaseerd op dezelfde Oude Testament passages die door de Christenen worden bestudeerd. Zorgvuldige analyse van de door de Joodse rabbijnen geciteerde Bijbel passages over de Messias tonen aan dat de Messiaanse verwijzingen van de Nieuwe Testament schrijvers overeenkomen met die van de Joodse rabbijnen. De lijst is erg lang. Het bevat doctrines zoals:

·         Het bestaan van de Messias voor het scheppen van de wereld.

·         Zijn verhevenheid boven Mozes en zelfs de engelen.

·         Dat Hij de mensheid vertegenwoordigd.

·         Zijn wrede lijden en gewelddadige dood voor Zijn mensen.

·         Zijn werk in naam van de levenden en de doden.

·         Zijn verlossing en het herstellen van Israël.

·         De tegenwerking van de niet-Joden, hun gedeeltelijk veroordeling en bekering.

·         De overwinning van Zijn wetten, de universele zegeningen in de latere dagen en Zijn koninkrijk.

Al het bovenstaande kan worden afgeleid uit de Joodse geschriften van voor en rond de tijd van Jezus, Uiteraard, is alles echter minder ontwikkeld dan in de Christelijke visie omdat we nu het voordeel hebben dat we kunnen terugkijken op het leven van de Messias. De Joodse commentaren zien deze passages niet anders dan onvervulde profetieën – ze zien de schemering van de bijna opgaande zon, maar niet het volle daglicht. De Joodse schrijvers verwijzen vaak naar het lijden en de dood van de Messias en hoe dit is verbonden met onze zonden – hoe kon dat ook anders gegeven Jesaja 53? In een van de meest opmerkelijke commentaren wordt beschreven dat de Messias vrijwillig het lijden op zich neemt op voorwaarde dat Israël (de levenden, de doden en diegenen die nog niet geboren zijn) gered zal worden, de relatie tussen God en Israël hersteld zal worden en dat De duivel naar de hel zal worden verbannen. [1]

Kan het allemaal slechts toeval zijn geweest?

Is het mogelijk dat het slechts toeval is dat Jezus al deze profetieën heeft vervuld? Was Hij toevallig op de juiste plaats op het juiste moment? Hoe onwaarschijnlijk dit is kan met wat eenvoudige berekeningen geïllustreerd worden.

Hieronder volgt een berekening van de kans dat slechts een paar profetieën gelijktijdig vervuld zouden worden:[2]

• De Zoon van David. Wat is de kans voor iemand om een afstammeling van David te zijn? Om een schatting te maken, zullen we aannemen dat 1 op de 100 mensen een Jood is. Dat is uiteraard veel te optimistisch, maar we willen zeker niet te laag schatten. Laten we vervolgens aannemen dat 1 op de 100 Joden een afstammeling van David is (ook dat is weer veel te optimistisch, en dus erg conservatief geschat). Dit betekent dat David de (groot, groot, groot……groot) vader van 1 op de 100x100 = 1 op de 10,000 mensen is.
• Geboren in Bethlehem. Wat zijn de kansen voor een “zoon van David” om in het kleine dorpje Bethlehem geboren te worden? Neem aan dat de afstammelingen van David, statistisch gezien, gelijk verdeeld zijn over Israël. In de tijd van Jezus had Bethlehem zeker niet meer dan 500 inwoners. Van de ongeveer 500 miljoen mensen die toen leefden waren er naar schatting 5 miljoen Joden. Daarom zou elke Jood een kans in de orde van 500/5.000.0000 = 1 op 10.000 gehad hebben om geboren te zijn in Bethlehem. Dit was zoals het was in de dagen van Jezus, maar omdat Bethlehem nog steeds slechts een klein dorpje is, is het onwaarschijnlijk dat deze kansen in de loop der eeuwen erg veel beter zijn geworden.
• Te worden gekruisigd. Jezus was gekruisigd en de Messiaanse profetieën voorspellen in markant detail een kruisigingachtige dood (Psalm 22, Jesaja 53 enz.). Historici schatten dat in menselijke geschiedenis wellicht wel 100.000 mensen het slachtoffer zijn geworden van een Romeinse kruisiging. Laten we aannemen dat elke afstammeling van David een gelijke statistische kans had als enig ander persoon om gekruisigd te worden (de kans op deze gebeurtenissen zijn dus onafhankelijk). We vergelijken het aantal gekruisigde personen tot de omvang van de wereldbevolking uit die tijd, ofwel 500 miljoen mensen. We gebruiken deze vergelijking omdat kruisiging als methode van executie was afgeschaft in de vierde eeuw, dit geeft dus een hele veilige schatting. Dit betekent dat de kans om een kruisigingdood te sterven kleiner is dan 100.000 op 5.000.000 ofwel 1 op 5.000.

Wat kunnen we hieruit concluderen? We kunnen nu de statistische waarschijnlijkheid berekenen waarbij iemand gelijktijdig voldoet aan alle drie de profetieën: een afstammeling van David die geboren is in Bethlehem en door kruisiging is gestorven. Deze kans is dan gelijk aan het product van de drie afzonderlijke waarschijnlijkheden, ofwel 1 op 10.000 (10⁴) x 10.000 (10⁴) x 5.000 (5x10³) = 1 op 500.000.000 (5 x10¹¹) = 1 op 500 miljard. Vergelijk dit met de wereldbevolking van 500 miljoen in de dagen van Jezus of zelfs met de geschatte 10 miljard mensen die ooit op onze planeet hebben geleefd of nog in leven zijn. Het vervullen van slechts drie van deze condities op basis van toeval wordt al behoorlijk onwaarschijnlijk.

In zijn klassieke boek, Science Speaks,[3] presenteert wiskundige Peter W. Stoner gedetailleerde calculaties voor de (on)waarschijnlijkheid dat iemand op basis van puur toeval zou voldoen aan het profiel van de Messias. Hij berekende dat de kans op het vervullen van slechts acht profetieën in de grootte orde van 1 op 10²⁸ (dat is dus een 10 met 28 nullen, ofwel 10 biljoen biljard) zal bedragen.

In vergelijking met de 10 miljard (10¹⁰) mensen die ooit op aarde zijn geboren (dus de generaties voor ons die reeds zijn overleden plus de huidige wereldbevolking) betekent dit een waarschijnlijkheid van slechts 1 op 10¹⁸ (1 triljoen) dat er ooit iemand op aarde is geboren die acht profetieën op basis van puur toeval zou hebben vervuld.

Stoner berekent vervolgens een kans van 1 op 10⁴⁵ dat iemand toevallig 16 profetieën zou vervullen. Voor 48 profetieën schat hij de kans op een absolute onwaarschijnlijkheid van 1 op 10¹⁵⁷.

Om de onwaarschijnlijkheid dat Jezus door toeval de “juiste persoon” zou zijn nogmaals te illustreren doen we nog een andere calculatie. Veronderstel dat er slechts 100 Messiaanse profetieën zijn (dat is de laagste schatting uit alle beschikbare overzichten). Veronderstel tevens dat de kans op het vervullen van elke profetie 1 op 10 is (10%). Ofwel we versimplificeren alle kansen door te stellen dat iemand een kans van 10% heeft om een afstammeling van David te zijn, een kans van 10% om geboren te zijn in Bethlehem, een kans van 10% dat de moeder een maagd is, een kans van 10% om verraden te worden door een vriend enzovoort. Uiteraard is dit een enorme overschatting van deze kansen omdat ze in werkelijkheid veel kleiner zijn. Deze aanpak zou leiden tot een kans dat iemand alle 100 profetieën zou vervullen als 1 op 10x10x10x…x10 (honderd maal) = 1 op 10¹⁰⁰.

Laten we nu terugdenken aan onze eerder geintroduceerde illustratie met de zilveren dollar.[4] Een kans van 1 op 10²⁵ was het equivalent van een geblinddoekte persoon die bij de eerste poging een enkele gemarkeerde zilveren dollar kan vinden op het totale landoppervlak van de Verenigde Staten waarbij elk beschikbaar stukje grond is bedekt met een 10 mijl hoge stapel van zilveren dollars. Een kans van 1 op 10¹⁰⁰ is dan vergelijkbaar met het achtereenvolgens viermaal succesvol herhalen van dit experiment.

Bezwaren tegen de bewijzen van de profetieën

Uiteraard hebben critici geprobeerd om de claim dat Jezus inderdaad alle Messiaanse profetieen uit het Oude Testament heeft vervuld aan te vechten. Hieronder volgt een overzicht van de meest gebruikte bezwaren en opmerkingen:

• Het is allemaal puur toeval. Dit argument stelt dat het toeval is dat Jezus alle profetieën heeft vervuld. Er zouden zelfs vele anderen geweest zijn die ook aan het profetische profiel voldaan zouden hebben. In de vorige paragraven hebben we de onwaarschijnlijkheid (onmogelijkheid is een beter woord) van zo’n toeval reeds aangetoond.

En … Jezus is de enige historische persoon die ooit heeft geclaimd alle profetieën vervuld te hebben.

• Het gewijzigde evangelie argument. Is het wellicht mogelijk dat de evangelisten details aan de gebeurtenissen hebben toegevoegd om het erop te laten lijken dat Jezus de profetieën vervulde? Zo is er bijvoorbeeld de voorspelling dat de beenderen van de Messias niet zouden worden gebroken.  Wellicht heeft Johannes het verhaal verzonnen dat de Romeinen Jezus’ benen niet braken toen ze de benen braken van de dieven die naast Jezus waren gekruisigd.  En wellicht is hetzelfde gebeurd met de profetie over het verraad voor de 30 zilverstukken. Wellicht was Matthëus gewoon creatief met de feiten en verzon hij het verhaal dat Judas Jezus heeft verraden voor datzelfde bedrag?

Dit argument is echter niet erg realistisch als we de eerder besproken bewijzen voor de betrouwbaarheid en accuratesse van de evangeliën in ogenschouw nemen. Toen de evangeliën begonnen te circuleren was de generatie die Jezus persoonlijk had meegemaakt nog steeds in leven en zouden deze zeker bezwaar hebben aangetekend tegen een verslag van gebeurtenissen die nooit hadden plaatsgevonden.

Tevens zouden niet-christenen onmiddellijk elke mogelijkheid aangegrepen hebben om de evangeliën in diskrediet te brengen door zulke vervalste verhalen aan te wijzen. De documenten uit de Joodse Talmoed verwijzen naar Jezus in verachtende termen maar ze beweren nergens dat de vervulling van de profetieën was gefalsificeerd. Geen enkele keer!

• De profetieën werden opzettelijk vervuld. Sommige sceptici beweren dat Jezus eenvoudigweg alle profetieën opzettelijk vervulde. Zij beweren dat “Hij Zacharia ook gelezen moet hebben, dus Hij organiseerde een ezel om Jeruzalem in te rijden en op die wijze de profetie te vervullen.”

Voor een paar profetieën zou dit inderdaad mogelijk geweest kunnen zijn, zoals met de bovengenoemde ezel, Zijn stilte voor Zijn beschuldigers en het citeren van Bijbelverzen tijdens de kruisiging. De overgrote meerderheid van de profetieën werd echter buiten Zijn invloed vervuld.

Hoe zou Jezus immers ooit hebben kunnen regelen dat de Joodse Sanhedrin 30 zilverstukken aan Judas aanbood voor zijn verraad? Hoe zou Hij Zijn stamboom kunnen regelen, of de plaats waar Hij werd geboren, of de methode van Zijn executie, of het vergokken door de soldaten van zijn kleren, of dat Zijn benen niet gebroken werden? Hoe kon Hij ooit Zijn opstanding organizeren? Hoe kon Hij Zijn conceptie beinvloeden? … Alleen indien Hij inderdaad God zou zijn, zou Hij dit inderdaad kunnen doen.

• Het context argument. Wijzen de, door Christenen aangeduide, Messiaanse passages inderdaad naar de komende Messias of worden ze door Christenen uit de samenhang van de tekst geïnterpreteerd?

Aan de oppervlakte klinkt dit argument best redelijk. Na een diepere analyse loopt ook dit echter op een dood spoor. De meeste van de profetieën over de Messias waren immers al welbekend en herkend door de Joods rabbijnen eeuwen voordat Jezus was geboren. Deze voorspellingen werden niet altijd compleet en correct begrepen, maar ze waren wel bekend.

Het sterkste tegenargument tegen elke bewering van manipulatie van de Messiaanse profetieën is om persoonlijk onderzoek te doen. Alle informatie is in de Bijbel aanwezig. Besteed wat tijd en energie en doe je eigen onderzoek. Je zult al het bewijs vinden wat je zoekt.

“En Hij zeide tot hen: Dit zijn de woorden, die Ik tot u sprak, als Ik nog met u was, namelijk dat het alles moest vervuld worden, wat van Mij geschreven is in de Wet van Mozes, en de Profeten, en Psalmen” (Lucas 24:44).

Het is allemaal vervuld, maar alleen in de persoon van Jezus Christus, de enige individu in de geschiedenis van de mensheid die past in de profetische profielschets van God’s Gezalfde, de Messias.

[1] Aangepast uit Edersheim, Alfred: The Life and Times of Jesus the Messiah, (1896, edited 2003), Volume 1, pagina’s 164-165.

[2] De volgende berekening is geen exacte kansberekening, maar slechts een illustratie hoe snel en dramatisch de statistische onwaarschijnlijkheid groeit door het combineren van een paar profetieën.

[3] Peter W. Stoner , Science Speaks (1963), pagina’s 100-110.

[4] Hoofdstuk 4, Hoe groot is klein?