Een idee wat door
de eeuwen heen onder niet-gelovigen populair was wordt de bezwijmtheorie (in het Engels bekend als de “swoon theory”) genoemd. In diverse variaties stelt deze theorie
dat Jezus niet echt stierf, maar dat men Hem had bedwelmd, waardoor
Hij alleen maar dood leek te zijn. Hij werd in het graf weer tot
bewustzijn gebracht. Het is geen wonder voor een levende man om uit
het graf te lopen. Objectief gesproken r zijn de bewijzen dat Jezus
werkelijke aan het kruis stierf echtezeer overtuigend: ·
De
Romeinse soldaten waren professionelen. Het
succes van het Romeinse Rijk was gebaseerd op de ijzeren discipline
van haar leger. Normaal gesproken waren soldaten levenslange
professionelen, getraind in het doden. De groep soldaten die Jezus
kruisigden was hoogstwaarschijnlijk een kruisigingteam en geroutineerd
in de procedure. Ze wisten dus heel goed waar ze mee bezig waren. Ze
wisten hoe de positie van een persoon moest zijn om hem aan het kruis
te nagelen en ze wisten ook wanneer hij was overleden. De Romeinse
legerdiscipline maakte het maken van fouten zeer onwaarschijnlijk.
Wanneer een soldaat niet op de juiste manier een opgelegde straf tot
uitvoering bracht, dan werd volgens de Romeinse regels dezelfde straf
aan deze soldaat opgelegd. Met andere woorden, wanneer een Romeinse
soldaat zijn slachtoffer toestond om de kruisiging te overleven dan
was hijzelf daarna de eerstvolgende die werd gekruisigd. Deze soldaten
waren dus zeer gemotiveerd om hun taak goed te vervullen! Van de vele
duizenden kruisigingen is er geen enkel geval bekend, noch in bewaard
gebleven teksten, noch in de mondeling doorgegeven tradities, waar het
slachtoffer een Romeinse kruisiging heeft overleefd. ·
De
Joden wilde dat Jezus stierf.
De tegenstanders van Jezus keken toe. Ze hadden veel tijd en energie
geďnvesteerd om Jezus te laten arresteren en kruisigen. Er is niet
veel fantasie voor nodig om te realiseren dat ze er absoluut zeker van
wilden zijn dat Jezus inderdaad was gestorven. Ze hebben dit
waarschijnlijk zelf gecontroleerd. De Joden hebben de dood van Jezus
ook nooit betwist. ·
De
evangeliën en Paulus getuigen aan Zijn dood.
Alle evangeliën spreken uitdrukkelijk over het sterven van Jezus: o
Marcus
15:37: “En Jezus, een grote
stem van Zich gegeven
hebbende, gaf den geest.” o
Matthëus
27:50: “En Jezus, wederom met een grote stem roepende, gaf den geest.” o
Lucas
23:46: “En als Hij dat gezegd
had, gaf Hij den geest.” o
Johannes
19:30: “zeide Hij: Het is
volbracht! En het hoofd buigende, gaf den geest.” o
1 Korintiërs
15:3: “…dat Christus
gestorven is…” ·
De
soldaten braken zijn benen niet. In
Johannes 19:32-33 lezen we: “De
krijgsknechten dan kwamen, en braken wel de benen des eersten, en des
anderen, die met Hem gekruist was; Maar komende tot Jezus, als zij
zagen, dat Hij nu gestorven was, zo braken zij Zijn benen niet.”
De normale procedure om de dood van een kruisigde te versnellen was om
de benen van het slachtoffer beneden de knieën te breken (ook wel crucifracture
genoemd) zodat hij zichzelf niet meer kon opduwen om uit te ademen.
Het slachtoffer stikte dan doordat de longen zich met koolstof dioxide
vulde. Ze braken de benen van de twee criminelen. Jezus werd echter, (zonder
het breken van Zijn benen), door de Romeinse beulen dood verklaard. ·
Het
steken in de zij van Jezus. In
Johannes 19:34 lezen we “Maar
een der krijgsknechten doorstak Zijn zijde met een speer, en terstond
kwam er bloed en water uit.” Toen Zijn zijde met een speer
doorstoken werd vloeide er water en bloed uit. Het is duidelijk dat
dit een stoot van een Romeinse soldaat was om zeker van de dood te
zijn. De speer werd in de ribbenkast, door Zijn rechterlong, de zak
rond het hart en het hart zelf gestoken waarbij zowel bloed als vocht
uit de borstkas vrijkwam. Medische analyse suggereert dat het vloeien
van het waterachtige vocht een indicatie was dat Jezus al dood was
voordat de speerwond zelf ontstond. Als dat niet het geval mocht zijn,
dan zou op zich de wond in
Zijn zij al fataal zijn geweest. ·
De
reactie van Pilatus op Jezus Zijn dood. Marcus
15:44-45 vermeldt: “En Pilatus
verwonderde zich, dat Hij alrede gestorven was; en den hoofdman over
honderd tot zich geroepen hebbende, vraagde hem, of Hij lang gestorven
was. En als hij het van den hoofdman over honderd verstaan had, schonk
hij Jozef het lichaam.” Lees meer over:(5) Bewijsstuk #7: Het missende lichaam
|
| Windmill
Ministries - Christelijke Apologetiek - Geloofsverdediging voor het Christendom Home - Sitemap - Over Ons - Steun Ons - Neem Contact Op - Copyright - Boeken - DVDs |