(1) Hoe kunnen we Jezus' opstanding bewijzen? (2) Bewijsstuk #4: Jezus was gekruisigd
(3) Bewijsstuk #5: Romeinse kruisiging leidde tot dood  (4) Bewijsstuk #6: Jezus stierf aan het kruis 
(5) Bewijsstuk #7: Het missende lichaam  (6) Bewijsstuk #8: Verschijningen van Jezus 
(7) Het credo in 1 Korintiërs 15:3-8 (8) Bewijsstuk #9: Sterven voor een leugen?
(9) Bewijsstuk #10: De bekering van Paulus  (10) Bewijsstuk #11: De bekering van Jacobus 
(11) Bewijsstuk #12: Niet genoeg geloof voor andere verklaringen
   

5. Is Jezus echt opgestaan? (8)

☼ Bewijsstuk #9: Wie is bereid om voor een leugen te sterven?

Wat gebeurde er met de apostelen?

In het begin van Zijn bediening koos Jezus twaalf discipelen die later als Zijn apostelen dienden. Zoals zowel geschiedenis als traditie ons leren zijn allen, behalve Johannes, voor hun geloof gemarteld en een gewelddadige dood gestorven. Hun dood is de ultieme getuigenis. Dat is eigenlijk waar ons woord martelaar zijn oorsprong vindt. Het komt van het Griekse werkwoord μαρτυρέω (“martureo”) wat “een getuige zijn” of  “getuigen van” betekent.

Sceptici zullen echter onmiddellijk beweren dat mensen dagelijks sterven voor wat ze geloven, als onschuldige slachtoffers, als het resultaat van onderdrukking of zelfs opzettelijk zoals een fanatieke Moslim die zichzelf (en anderen) met een bom opblaast. Sterven voor je geloof bewijst niets over de waarheid van een opstanding. Wacht even. Is dat waar? Wat is het verschil tussen een apostel van Christus die voor zijn geloof werd doodgemarteld en een hedendaagse fanatieke Moslim die zichzelf en anderen met een bom opblaast? Inderdaad, beiden stierven voor hun geloof. Een heel duidelijk verschil echter is dat de apostelen door anderen werden gedood terwijl de zelfmoordenaar met de bom zichzelf (en anderen) van het leven beroofd. Bovendien handelden de apostelen uit liefde terwijl de zelfmoordenaar door haat wordt gemotiveerd. Er is echter nog een belangrijk verschil. Beiden stierven voor waar ze in geloofden; de zelfmoordenaar met de bom echter baseerde zijn overtuiging op wat anderen hem vertelde waar te zijn, maar de apostelen baseerde hun geloof op wat ze zelf hadden ervaren, de opstanding van Jezus! Zijn geloofden niet alleen dat opstanding waar was, ze wisten dat het waar was.

Herinner je je nog wat er gebeurde toen Jezus in de Hof van Gethsemane gevangen genomen werd?: “Toen vluchtten al de discipelen, Hem verlatende” (Matthëus 26:56). Ze waren overmand door angst en bang dat ze ook gevangenen genomen zouden worden. Waarschijnlijk renden ze allemaal een andere kant op, wegvluchtend van Jeruzalem in de richting van Bethanie. Na deze (in eerste instantie) laffe reactie konden alleen Petrus en Johannes blijkbaar genoeg moed verzamelen om naar Jeruzalem terug te keren om uit te vinden wat er was gebeurd. Petrus ontkende drie keer (zoals volgens alle vier de evangeliën door Jezus was voorspeld) iets van Jezus af te weten. Alleen Johannes was op de plaats van de kruisiging aanwezig (Johannes 19:25-27).

Toen Jezus werd gevangen genomen, voor het gerecht werd gesleept en werd gekruisigd waren zijn volgelingen ontmoedigd en teneergeslagen. Ze hadden niet meer het vertrouwen dat Jezus door God was gezonden (hoe kon God toestaan dat zijn Zoon werd gekruisigd?). Ze anticipeerden zeker geen opstanding. Ze verspreidden en verstopten zichzelf. Precies zoals de Joden dit hadden gepland  stierf de originele Jezus beweging aan het kruis.

 

Wat is het verschil tussen een apostel en een discipel?

De Bijbel maakt een duidelijk onderscheid tussen een apostel (van het Griekse woord aπόστολος,  “apostolos” wat letterlijk “degene die is gezonden” betekent) en een discipel (een vertaling van het Griekse woord μαθητής, “mathutus”, wat “een leerling” of “volgeling” betekent). Iedereen die Jezus volgt is een discipel; wat inhoudt dat alle Christenen discipelen van Jezus zijn.  Alleen de twaalf en Paulus werden echter als apostelen beschouwd.

De apostelen waren elk door Jezus zelf geselecteerd. De twaalf kregen persoonlijk onderwijs van Jezus. Aan hen werd een speciale relatie met de Heilige Geest die hun speciale spirituele gaven zou geven, beloofd (Johannes 14:26) en gegeven (Handelingen 2:3). Net zoals de twaalf werd ook Paulus met de Heilige Geest vervuld (Handelingen 9:7) en kreeg hij dezelfde gaven.

Wanneer we de Bijbel bestuderen wordt het duidelijk dat alle Christenen de Heilige Geest ontvangen, maar dat alleen de apostelen rechtstreeks uit de hemel de wonderlijke gaven van spreken in tongen (spreken in verschillende talen), genezing, profetie, kennis enzovoort ontvingen. De apostelen werden ook in staat gesteld om anderen met zulke spirituele gaven te begiftigen. De apostelen waren de spirituele leiders van de vroege kerk en men nam hun onderwijzingen als “apostolische autoriteit” aan. Alleen zij hadden de autoriteit om het geďnspireerde woord van God te spreken en te schrijven. Daarom werden alleen de geschriften van de apostelen zelf of boeken die waren geschreven in opdracht van de apostelen in de canon van het Nieuwe Testament toegelaten.

Na slechts een korte tijd was er een totale ommekeer in hun gedrag. Iets wonderbaarlijks transformeerde deze bange en onzekere mannen in kordate en dappere apostelen. We zien dat ze hun beroepen opgeven en zichzelf volledig toeleggen op het verspreiden van een heel speciaal bericht: Jezus was de Christus, de Messias van God die aan het kruis stierf, uit de dood opstond en door hen werd gezien. Ze gaven de rest van hun leven om dit te verkondigen zonder hiervoor (vanuit een menselijk oogpunt bekeken) een enkele beloning te ontvangen. Ze leidden een leven vol ontberingen; waren vaak zonder eten, moesten slapen terwijl ze waren blootgesteld aan de elementen, ze werden bespot en leefden onder de constante bedreiging om in elkaar geslagen te worden of om te worden gemarteld. Deze verandering in gedrag kan alleen maar worden verklaard door het feit dat ze overtuigd waren– zonder enige vorm van twijfel – van het feit dat ze Jezus uit de dood hadden zien opstaan. Er is geen enkele andere verklaring mogelijk.

De ultieme getuigenis van de apostelen

 

Wie

Hoe is hij gestorven

Bron

Simon Petrus

Gekruisigd in Rome rond 66/67 AD

Traditie, Clemens van Rome[1]

Jacobus, zoon van Zebedeus

Vermoord door Herodes Agrippa rond 44 AD

Handelingen 12:1-2

Johannes

Stieft op oude leeftijd in Efeze rond 100 AD

Traditie[2]

Andreas

Gekruisigd aan een X-vorming kruis in Griekenland, rond 69 AD

Traditie /legende[3]

Filippus

Stierf een natuurlijke of martelaarsdood in Hiërapolis, Turkye

Traditie /legende[4]

Bartholomeus

Levend gevild en onthoofd in Armenië in 68 AD

Traditie [5]

Matthëus

Gedood met een speer in Ethiopië in 60 AD?

Legende[6]

Thomas

Gedood met een speer in India

Traditie /legende[7]

Jacobus van Alfeus

Gestenigd in Jeruzalem of gekruisigd in Perzië?

Legende[8]

Lebbeus

Meerdere legenden over zijn martelaarschap

Legenden

Simon Kananites

Gekruisigd in Engeland of vermoord in Perzië?

Traditie /legenden[9]

Tabel 21- 4 : De ultieme getuigenis van de apostelen

Zij waren degenen die de levende Jezus persoonlijk hadden ontmoet. Ze waren uniek. Deze mannen wisten dat de opstanding een feit was – en niet louter iets wat ze op geloof van anderen hadden aangenomen. Ze waren niet door iemand anders bekeerd, maar ze hadden persoonlijk tijd met de opgestane Jezus doorgebracht. Ze wisten de waarheid en waren bereid om ervoor te sterven. Wanneer ze hadden geweten dat dit niet waar was, zou het bijzonder onwaarschijnlijk zijn dat ze dit hun leven lang zouden volhouden en uiteindelijk zelfs bereid waren om voor een leugen te sterven. Zou jij voor een leugen willen sterven? 

Het bewijs van de dramatisch veranderende levens van de apostelen na hun ontmoeting met de  opgestane Jezus is een solide historisch gegeven. Hun getuigenis is zo solide en overtuigend dat zelfs kritische en niet-gelovige sceptici dit accepteren: “Het enige waarvan we absoluut historisch zeker kunnen zijn is dat er opstandingverschijningen in Galilea (en in Jeruzalem) kort na Jezus zijn overlijden waren. Deze verschijnen kunnen niet worden ontkend”. [10]

Lees meer over:(9) Bewijsstuk #10: De bekering van Paulus 


[1] Clemens’ brief aan de Korintiërs in ca. 95 AD. The Ante-Nicene Fathers Volume I through X: Translations of the Writings of the Fathers Down to AD 325 (1997), Volume 1, pagina 6.

[2] Diverse bronnen in  Dr. William Steuart McBirnie , The Search for the Twelve Apostles (1973) pagina’s 110-121 en Morris  A. Inch, 12 Who Changed the World : The Lives and Legends of the Disciples. (2003), pagina’s 48-58.

[3] Bronnen in Dr. William Steuart McBirnie , The Search for the Twelve Apostles (1973) pagina’s 80-86.

[4] Idem pagina’s 124-129.

[5] Idem pagina’s 131-138. Ook 12 Who Changed the World  (2003), pagina’s 77-81.

[6] Idem pagina’s 176-177. Ook Morris  A. Inch, 12 Who Changed the World (2003), pagina 84.

[7] Idem pagina’s 142-173. Ook Morris  A. Inch, 12 Who Changed the World (2003), pagina 104.

[8] Idem pagina’s 192-194.

[9] Idem pagina’s 210-231. Ook Morris  A. Inch, 12 Who Changed the World (2003), pagina’s 122-126.

[10] Atheist Gerd Ludemann in What Really Happened to Jesus? (1995), pagina 81.

 

Windmill Ministries - Christelijke Apologetiek - Geloofsverdediging  voor het Christendom
Home - Sitemap - Over Ons - Steun Ons - Neem Contact Op - Copyright - Boeken - DVDs

Vertel een vriend over deze pagina: 

SIP's Top Christian Books Sites - Free Traffic Sharing Service! JCSM''s Top 1000 Christian Sites - Free Traffic Sharing Service! Top Christian Web Sites The Fundamental Top 500