2. Wetenschappelijke onthullingen in de Bijbel (2)

De teksten in de Bijbel zijn niet door wetenschappers voor wetenschappers geschreven; ze zijn geschreven door mannen uit de oudheid. Het Genesis verhaal, wat door Mozes rond het jaar 1450 voor Christus werd geschreven, is op papier (papyrus) gezet terwijl mensen in het Bronzen tijdperk leefden. Om het land te bewerken, om wapens te maken en om huizen te bouwen werden primitieve stenen en bronzen gereedschappen gebruikt. Schrijven, zoals wij dit kennen, werd pas kort daarvoor geïntroduceerd, maar was nog niet een wijd en zijd verspreide bedrevenheid. De grootste nadruk lag op het vinden van voedsel om te overleven. Natuurlijke wetenschap was beperkt tot persoonlijke observatie. Veel mensen in die dagen waren polytheïstisch; zij aanbaden natuurlijke fenomenen zoals de zon, de maan, sterren, vuur en water.

Mozes, de auteur van het scheppingsverhaal in Genesis, had zijn opleiding in Egypte genoten. Het oude Egypte floreerde van 3000 BC tot ongeveer de eerste eeuwen AD. Haar succes was grotendeels gebaseerd op de irrigatie van de vallei van de Nijl, vroege ontwikkeling van eenvoudig schrift, de handel met omliggende gebieden en haar militaire overheersing. De Egyptenaren geloofden in een ingewikkeld netwerk van meerdere goden en een leven na de dood waarbij de nadruk gelegd werd op het instandhouden van het lichaam; ofwel, mummies. Mozes’ Egyptische achtergrond is ook te zien in zijn woordkeuzes in de Hebreeuwse teksten.

We moeten de verhalen uit Genesis met dit in ons achterhoofd lezen en begrijpen. Mensen die 3500 jaar geleden leefden hadden geen begrip van “kennis” zoals we dat in onze tijd hebben. Datgene wat ze niet persoonlijk konden zien of ervaren zou mogelijk hun begripsvermogen te boven gaan.

In Genesis wordt veel nadruk gelegd op scheppings- “dagen” (wat vanuit het Hebreeuwse woord  yowm is vertaald). In Engels sprekende kringen worden deze dagen normaal gesproken uitgelegd als dagen van 24 uur. Zoals opgemerkt in hoofdstuk 2 is het niet verstandig, noch belangrijk, om het bewijs voor het bestaan van God en de betrouwbaarheid van de Bijbel op deze  “dagen” te baseren. Gegeven de achtergrond van de Israëlieten (inclusief Mozes) zouden gebeurtenissen die ver weg in het verleden lagen hoogstwaarschijnlijk niet begrepen worden. Het gebruik van “yowms” om het proces van de schepping te beschrijven lijkt daarom een logische keuze om een moeilijk concept in taal en verhaal over te brengen zodat het door Mozes en zijn tijdgenoten kon worden begrepen.

Onafhankelijk van het feit of yowm een dag van 24 uur is of een andere omschrijving van een tijdsperiode, laat het eerste hoofdstuk van Genesis een opmerkelijke inzichten, volkomen onbekend aan Mozes and zijn tijdgenoten, zien:

• Er is één God: De overgrote meerderheid van de oude religies zijn, net als de Egyptische geloven,  polytheïstisch. Genesis definieert het concept van één God.
• God is buiten Zijn schepping: De goden uit de oudheid werden gerepresenteerd door natuurlijke fenomenen, over het algemeen door de zon (de Egyptische god Ra) of maan (die door de Egyptenaren als Thoth werd aanbeden). Volgens Genesis schiep God het heelal: “In den beginne schiep God den hemel en de aarde “ (Genesis 1:1).
• Er was een begin: De meeste religies uit de oudheid geloofden dat het heelal eeuwig had bestaan. Zelfs in het midden van de twintigste eeuw geloofden nog vele wetenschappers dat het heelal altijd had bestaan. Slechts gedurende onze generatie heeft de wetenschap – met name astronomie – onomstotelijk bewezen dat het heelal een punt van ontstaan heeft gehad (Big Bang kosmologie). Hoe kon Mozes hiervan afweten?
• Het ontstond niet ‘per ongeluk’: Het begon niet zomaar; ons universum kwam tot stand omdat God het veroorzaakte (“God schiep…”). Big Bang kosmologie heeft nog steeds geen verklaring voor de oorzaak van deze oerknal.[1]
• Oorspronkelijke condities waren niet geschikt voor leven: Wat ook precies de condities van de atmosfeer van de pasgevormde aarde geweest mag zijn, wetenschappers zijn het erover eens dat deze niet het leven kon ondersteunen. Genesis bevestigt dat toen de aarde eenmaal geschapen was er nog opvolgende stappen nodig waren.
• Niet-leven ging vooraf aan leven. Vegetatie ging vooraf aan het leven van dieren:  Volgens het boek van Genesis schiep God het plantenleven aan het einde van de derde dag. Dit is in overeenstemming met de conclusie van de natuurlijke wetenschap dat aminozuren noodzakelijk zijn om eiwitten of RNA te vormen welke uiteindelijk tot levende organismen kunnen leiden.[2] Vegetatie is noodzakelijk om zuurstof voor onze atmosfeer te produceren voordat het dierenleven kon verschijnen.

• Simpel ging vooraf aan ingewikkeld: De gevonden fossielen leiden tot de conclusie dat simpele organismen vooraf gingen aan de meer ingewikkelde levensvormen. Genesis omschrijft dezelfde volgorde van gebeurtenissen.
• De mensheid verschijnt als laatste: Volgens wetenschappelijke observaties verscheen de huidige mens nog niet zo lang geleden in de geologische data, zeker later dan alle andere levensvormen. Genesis onthult aan ons dat de mensheid op de laatste dag van de schepping is gecreëerd.

Tabel 23- 1 : Genesis' schepping vergeleken met natuurlijke wetenschappen

“Verbazingwekkend, onbegrijpelijk” Dit zijn de woorden die in ons opkomen als we ons realiseren hoe nauwkeurig het 3500 jaar oude verhaal in Genesis datgene omschrijft wat de menselijke wetenschap pas in de laatste 50 jaar heeft ontdekt. Nu, meer dan welke generatie voor ons hebben we de technische kennis die ons laat zien dat Mozes gelijk had. Maar hoe kon Mozes weten – tenzij God hem dit had ingegeven – hoe onze wereld is ontstaan?

Lees meer over: (3) Bewijsstuk #2: Afstamming van Eva en Noach