2. Wetenschappelijke onthullingen in de Bijbel (4)

Telomeren, de gedeelten van het DNA aan het einde van de chromosomen[1], functioneren als een niet-coderend buffer. Elke keer als de chromosoom tijdens de productie van nieuwe cellen (“celdeling”) wordt gekopieerd, wordt niet de gehele chromosoom gedupliceerd: een klein gedeelte aan het einde van de chromosoom gaat verloren. Als er geen telomeren zouden zijn, zou dit resulteren in verlies van belangrijke genetische informatie die nodig is om de cel te laten functioneren. 

DNA streng - versimplificeerd

Door het herhaaldelijk celdelen wordt het telomeer door de tijd heen kleiner en kleiner. En wanneer de telomeer helemaal is opgebruikt kan de cel zich niet langer succesvol dupliceren. Dit proces wordt ook wel het “end replication problem” genoemd. Vanuit een biologisch/genetisch standpunt is dit de reden waarom en hoe we ouder worden: steeds minder cellen in ons lichaam zijn in staat om zichzelf te delen.

Onderzoek op dit gebied is nog in een vroege fase omdat de juiste werking en rol van de telomeren nog erg onduidelijk is. Alhoewel het waarschijnlijk is, dat door het veranderen van de lengte van de telomeren het vermogen tot celdeling kan worden beïnvloed, is het niet positief bewezen dat het verkorten van de telomeren inderdaad de reden voor het ouder worden is of wellicht slechts een consequentie hiervan.

Lees meer over: (5) Bewijsstuk #4: De ark van Noach