2. Wetenschappelijke onthullingen in de Bijbel (7)

Hygiëne en de Bijbel

Met hygiëne wordt normaal gesproken het voorkomen van infecties en besmettelijke ziekten door middel van reinheid bedoeld. We vinden nu dat een goede hygiëne volkomen logisch is omdat we weten dat bacteriën en besmettelijke ziekten zich door lichamelijk contact verspreiden en dat door het gebruik van hele simpele technieken zoals het wassen van handen, een schone bereiding van het eten, het drinken van schoon water, het begraven van menselijk afval, het verbranden van geïnfecteerde voorwerpen, het niet aanraken van dode lichamen, enzovoort een verdere verspreiding kan worden voorkomen.

Dit begrip is betrekkelijk nieuw. Tot omstreeks het midden van de negentiende eeuw werd het belang van goede hygiëne in de Westerse wereld niet gewaardeerd. In die dagen bracht een verblijf in het ziekenhuis een behoorlijk risico van het oplopen van ziekten met zich mee omdat zelfs artsen tussen de verschillende behandelingen door hun handen niet wasten.

Een dramatische doorbraak bracht het werk van de Hongaarse arts  Dr. Ignaz Sellemweis,  (1818-1865). Hij wordt vaak de “Redder van Moeders” genoemd omdat hij in 1847 ontdekte dat de gevallen van kraamvrouwenkoorts (een infectie die kort na de geboorte in de geslachtstreek van de moeder ontstond) voor een groot gedeelte kon worden teruggebracht door simpelweg de handen te wassen. Deze ziekte kwam tot aan het midden van de negentiende eeuw heel vaak voor met een sterftecijfers in ziekenhuizen van zelfs 35%! Alhoewel het ziekenhuis in Wenen waar Dr. Semmelweis werkte, haar sterftecijfers van 18% naar 1% zag dalen werd zijn werk pas veel later erkend. Pas na de ontdekking door Louis Pasteur van de bacterie en het pasteurisatie proces in 1862 kreeg zijn methode de benodigde theoretische onderbouwing.[1]

Er zijn vele illustraties van slechte hygiëne en de dodelijke effecten hiervan door de eeuwen heen te vinden. Een voorbeeld hiervan is het verspreiden van de Zwarte Dood (de plaag) van 1347 tot 1352. Men schat dat er in Europa in vijf jaar tijd zo’n 60 miljoen mensen door deze ziekte zijn gestorven.[2] Men schat dat dit aantal ongeveer de helft van de toenmalige Europese bevolking was. Toen de Zware Dood door Europa trok richtte de wanhopige bevolking zich tot de kerk voor hulp en advies. Door terug te keren naar de Wetten van Mozes en het instellen van de door de Israëlieten gebruikt principes om met ziekten zoals melaatsheid, het hanteren van de doden, het ontdoen van afval, quarantaine enzovoort om te gaan (zoals deze in Leviticus 13,14 en 15 zijn omschreven) kon de epidemie uiteindelijk overwonnen worden. We begrijpen nu dat deze procedures noodzakelijk waren om verdere verspreiding te voorkomen.

Alhoewel er vandaag nog steeds miljoenen melaatsen zijn, was melaatsheid in de oudheid een veel voorkomende ziekte. Melaatsheid is slechts besmettelijk gedurende zijn actieve fase, zodra de ziekte is uitgewerkt, is het gevaar voor besmetting voorbij. Zoals Leviticus 13:46 opdraagt:” Al de dagen, in welke deze plaag aan hem zal zijn, zal hij onrein zijn”. Zodra de infectie voorbij was kon de persoon in het kamp terugkeren.[3]

Wederom: Hoe kon Mozes dit hebben geweten?

Lees meer over:(8) Bewijsstuk #7: Een gezond dieet