3. Vervulde profetieen – voorspellen van de toekomst (5)

Deze tekst werd door de profeet Ezechiël in 590-570 BC geschreven. Ezechiël was een tijdgenoot van Daniël er werd naar Babylonië verbannen in 597 BC (acht jaar na Daniël). Hij noemt Daniël drie maal in zijn boek (Ezechiël 14:14, 14;20 en 28:30). Ezechiël profeteert over de stad Tyrus dat:

·         Nebukadnezar de stad zal veroveren.

·         Andere naties hieraan zullen deelnemen.

·         De stad glad gemaakt zal worden als de bovenkant van een rots.

·         Het een plaats zal worden waar visnetten worden gespreid.

·         De stenen en het hout van de stad in de zee gestort zal worden gestort.

·         De oude stad Tyrus nooit herbouwd zal worden.

Tyrus was een stad aan de noordkust van Palestina, een gebied wat toebehoorde aan de Feniciërs, een machtig en gevreesd zeevolk (de koning van Tyrus leverde Salomo hout voor het bouwen van de tempel). In 586 BC begon de koning van Babylonië, Nebukadnezar, een beleg van de stad. Dit beleg duurde 13 jaar. Toen Nebukadnezar in 573 BC eindelijk de stad veroverde ontdekte hij dat de Feniciërs alles van waarde naar een eiland ongeveer 2 kilometer van de kust hadden gebracht. Zonder een zeemacht konden de Babyloniërs het eiland niet veroveren. Ondanks de verovering van de stad waren de Feniciërs niet verslagen. De verovering van de stad door Nebukadnezar vervulde het eerste deel van Ezechiël profetie. Toen Ezechiël dit schreef was Nebukadnezar reeds een erkende wereldheerser, dus dit deel van de profetie kan gemakkelijk verklaard worden als een niet zo moeilijke inschatting van de toekomst. Je zou zelfs kunnen beweren dat de profetie geschreven was tijdens het beleg van Tyrus door de Babyloniërs. Merk echter op  dat hoewel Nebukadnezar de stad veroverde hij deze niet verwoeste zoals Ezechiël had voorspeld.

En nu de rest van het verhaal. Bijna 250 jaar later, in 332 BC, vervulde Alexander de Grote het resterende deel van de profetie. Alexander was bezorgd dat de vloot van Tyrus tegen zijn vaderland zou kunnen uitvaren en daarom besloot hij de Feniciërs te verslaan. Hij bereikte Tyrus, nu een eilandstad, maar net als Nebukadnezar eerder had ervaren, was deze stad moeilijk te veroveren. Als eerste veroverde Alexander andere kuststeden en confisceerde hun schepen. Zelfs met deze gecombineerde vloten echter, kon hij Tyrus nog steeds niet innemen. Toen besloot hij om een weg van het vaste land naar het eiland te bouwen door het puin van de oude stad in de zee te gooien en zodoende een landbrug te maken. Dit project zorgde ervoor dat de locatie van de oude stad zo glad als een rots werd door het afschrapen van het benodigde materiaal voor de landbrug. Zeven maanden later was Alexander, door een gecombineerde aanval van zijn leger over de landbrug, versterkt door zijn vloot, eindelijk in staat Tyrus te veroveren.  De reeds lang geleden verlaten stad wordt nu door vissers gebruikt.

de stad Tyrus

Analyse van de profetie:

• De profetie beschrijft de verwoesting van Tyrus, waardoor dit eens machtige commerciele centrum werd gereduceerd tot niets meer dan een verlaten rots, nu alleen nog door vissers gebruikt.
• Het was gedeeltelijk vervuld door de Babyloniërs in 572 BC en uiteindelijk compleet gerealiseerd door de Grieken in 332 BC, buiten enige Joodse inmenging om en vastgelegd in niet-bijbelse historische bronnen. Merk op hoe de historische gebeurtenissen tot in detail overeenkomen met de profetie.
• De profetie was in 590-570 BC geschreven. De datering en auteurschap van Ezechiël zijn niet aan serieuze kritiek van competente bijbelgeleerden onderhevig. [1]

Mathematicus Peter W. Stoner berekende de kans dat Ezechiël op basis van puur toeval deze gedetailleerde voorspelling correct had kunnen maken. Zijn voorzichtige berekeningen schatten deze kans 1 op 75.000.000 (75 miljoen). [2]

Lees meer over: (6) Bewijsstuk #12: Jezus profetie over Jeruzalem