3. Vervulde profetieen – voorspellen van de toekomst (1)

Wat is een profetie?

In de Bijbelse context betekent een profetie het uitdragen van het Woord van God in de toekomst, tegenwoordige tijd of het verleden. In de apologetiek beperkt de studie van profetieën zich tot voorspellingen van gebeurtenissen welke zijn vervuld in de geschiedenis, maar zijn opgeschreven ruim voordat de gebeurtenis plaats vond.

Door de eeuwen heen hebben mensen profeten of zieners met de gift van profetie, zoals het Orakel van Delphi in het oude Griekenland of Nostradamus (1503-1566) geraadpleegt om de toekomst te laten voorspellen. Nostradamus, de Latijnse naam van Michel de Nostredame was een van de meest bekende schrijvers van profetieën. Hij is het best bekend door zijn boek Les Propheties[1] dat in 1555 werd gepubliceerd. Sinds deze publicatie zijn veel mensen geobsedeerd geraakt met zijn werk. Zijn volgelingen beweren dat hij vele wereldgebeurtenissen correct heeft voorspeld, zoals de opkomst van Adolf Hitler en Nazi Duitsland. Zijn profetieën echter zijn vaag en discutabel. Ze worden aangetroffen in een 942 kwatrijnen, ofwel vierregelige verzen, welke cryptisch, verwarrend en  suggestief zijn. Zo zou bijvoorbeeld een van zijn meest bekende kwatrijnen Hitler en Nazi Duitsland als volgt voorspellen (kwatrijn 2:24):

Wat betekent dit allemaal? Niemand kan het met zekerheid zeggen. De volgelingen van Nostradamus houden vol dat “Hister” naar Hitler verwijst en “wilde beesten, verwilderd door honger” een beschrijving is van Nazi Duitsland gedurende de tweede wereldoorlog. Dit soort creatieve interpretaties worden alom gebruikt om een aantal van zijn vele kwatrijnen aan wereldgebeurtenissen te verbinden. Het grootste deel van zijn voorspellingen echter zou ook nog niet hebben plaatsgevonden en degenen die zogenaamd zijn uitgekomen zijn op zijn best vaag en bijzonder cryptisch. Het overgrote deel van serieuze onderzoekers verwerpen de profetieën van Nostradamus als “onverstaanbaar en verward door de oningewijden”. [2]

Nostradamus demonstreert een tijdloze intrige met profetieën. Tevens herinneren zijn “voorspellingen’ ons eraan dat een echte profeet hard, solide, objectief en niet-betwistbaar bewijs moet leveren, omdat accurate profetieën in de natuurlijk wereld niet mogelijk zijn. Slechts iemand met perfecte kennis van de toekomst kan correct profeteren. Uiteraard is dat alleen voor God mogelijk.

Vervulde profetieën kunnen het onderwerp van heetgebakerde discussies zijn maar ze zijn ook excellent bewijs voor de betrouwbaarheid van de Bijbel als het Woord van God. Profetieën vereisen dus solide bewijs, niets minder dan dat kan overtuigend zijn. Vervulde profetieën uit de Bijbel demonstreren dat de Heilige Schrift ook inderdaad het Woord van God is. Geen ander boek is ooit in staat geweest om – verheven boven objectieve en redelijke twijfel – de toekomst te beschrijven.

Omdat profetieën zulk heftig scepticisme aantrekken, zullen we een aantal zware criteria toepassen:

• Geschreven voor de vervulling. Het moet bewezen worden dat de profetie was opgeschreven ruim voor de vervullende gebeurtenis plaatsvond.
• Eenduidig. De profetie moet duidelijk zijn en zijn betekenis niet dubbelzinnig of betwistbaar. Vage verwoordingen open voor meerdere interpretaties kunnen echt zijn, maar zulke profetieën zullen we in deze analyse niet opnemen.
• Geschiedkundig vervuld. De vervulling van de profetie moet door de wereldgeschiedenis bevestigd zijn, significant zijn en niet open zijn voor meerdere mogelijke interpretaties.
• Geen opzettelijke vervulling. De vervulling moet plaats vinden buiten de invloedsfeer van enige betrokken partij, met andere woorden, het mag geen opzettelijke vervulling zijn.

Niet alle profetieën die worden afgwezen omdat ze niet aan deze criteria te voldoen zijn onecht. In het geheel niet. Critici zullen echter volhouden dat tenzij het bewezen kan worden dat de profetie aan deze criteria voldoet, het mogelijkerwijs is verzonnen door de auteur of is opzettelijk vervuld. Daarom zou het “niet tellen”.

Een welbekende profetie, geschreven rond 520 BC door de profeet Zacharia, illustreert dit punt. De profeet voorspelde dat de Messias Jeruzalem zou binnengaan op een ezel: ““Verheug u zeer, gij dochter Sions! juich, gij dochter Jeruzalems! Ziet, uw Koning zal u komen, rechtvaardig, en Hij is een Heiland; arm, en rijdende op een ezel, en op een veulen, een jong der ezelinnen.” (Zacharia 9:9).  Alle vier de evangeliën vermelden de vervulling van deze voorspelling op Palmzondag, toen Jezus Jeruzalem inreed op een ezel. De evangeliën vermelden echter ook duidelijk dat Jezus deze gebeurtenis opzettelijk liet plaatsvinden. Deze voorspelde presentatie van de Messias op een ezel blijft een daadwerkelijke profetie en de vervulling blijft geldig. Critici ontkennen echter onmiddellijk dat het goddelijke inspiratie ondersteund. De vervulling kan verklaard worden door de daden van mensen en daarom hoeft God er niet noodzakelijkerwijs bij betrokken geweest te zijn.

Er zijn honderden profetieën in de Christelijke Bijbel.[3] In het algemeen worden ze in twee groepen verdeeld: de profetieën gerelateerd aan Jezus (Messiaanse profetieën) en de overige profetieën (de niet-Messiaanse profetieën).

Voordat we onze discussie voortzetten is het nuttig om de volgende feiten en data nog even ter herinnering op te roepen:

• Alle boeken van het Oude Testament zijn voor 250 BC geschreven. Dit is bewezen door de Septuagint vertaling, die rond 285 BC begon. Omdat iets alleen vertaald kan worden als er ook een origineel is, is 250 BC een hele veilig uitgngspunt.
• De Dode Zeerollen bevatten fragmenten van elk boek van het Oude Testament (met uitzondering van Ester). Dit geeft fysiek manuscript bewijs dat aantoont dat deze boeken ruim voor de geboorte van Jezus in het Hebreeuws beschikbaar waren.
• De evangeliën, Handeling en de brieven van Paulus zijn allemaal geschreven voor 100 AD. Individuele boeken hebben zelfs eerdere, niet ter discussie staande, data

Lees meer over: (2) Vervulde niet-Messiaanse profetieen