4. Eenheid van de Bijbel:
Het plan van verlossing (3)

Het probleem van zonde

Zonde is slecht. Niets definieert God’s karakter en Zij relatie met de mens zo duidelijke als Zijn absolute afschuw van zonde. God is God. God is heilig. God is koning. Elke overtreding van Zijn wet resulteert in Zijn absolute afkeer als reactie op het afwijzen van Zijn wil. Deze afwijzing van Zijn wil wordt zonde genoemd (“de zonde is de ongerechtigheid” – 1 Johannes 3:4).

Zonde scheidt ons van een heilige God

Zonde heeft zware consequenties voor God’s schepping. De eerste en meest belangrijke consequentie is dat het onmiddellijk de spirituele relatie tussen God en de mens verbreekt. “Maar uw ongerechtigheden maken een scheiding tussen ulieden en tussen uw God, en uw zonden verbergen het aangezicht van ulieden, dat Hij niet hoort” (Jesaja 59:2; Habakuk 1:13, nadruk toegevoegd). Wanneer iemand zondigt, dan moet God, omdat Hij heilig is, als het ware Zijn gezicht wegdraaien. Gescheiden zijn van God gaat zo tegen de essentie van het spiritueel leven in dat er naar verwezen wordt met de meeste negatieve naam: spirituele dood (Efeziërs 2:5: “Ook toen wij dood waren door de misdaden, heeft ons levend gemaakt met Christus; uit genade zijt gij zalig geworden”; zie ook Kolossenzen 2:13, Romeinen 6:23; 1 Timothëus 5:6). Omdat God heilig is, moet elke zonde, onafhankelijk van zijn oorzaak, omvang of consequenties, leiden tot scheiding van een heilige God. Het verbreken van onze spirituele relatie met God is alsof de ziel in onze fysieke “houder” is gestorven.

Spirituele dood is niet het enige gevolg van zonde. We ervaren allemaal de consequenties van de eerste zonde van de mensheid. Voor de zonde bestond de mens in een perfect staat van spiritueel samenzijn met God. Als een gevolg van de eerste zonde in het Hof van Eden van Adam en Eva (ook wel de zondeval genoemd) moeten we allemaal lichamelijk sterven (Genesis 3:19). Onze “houders” kunnen niet oneindig leven. We zijn alle voorbestemd om te sterven en dit is een herinnering aan hoe serieus zonde is. Er zijn nog meer consequenties ten gevolge van de zondeval over de mensheid uitgesproken. Mannen moeten werken en vrouwen zullen pijn moeten lijden tijdens de geboorte van hun kinderen. De wereld is niet meer een perfecte plaats en er zijn nu natuurrampen die gevolgen voor de gehele schepping kunnen hebben (zie Genesis 3:14-24). Dit gebeurt allemaal als gevolg van de eerste zonde.

Hoewel spirituele en fysieke dood ieder persoon overkomt is er nog niets gedaan om de zonde te verwijderen en de spirituele relatie tussen God en de mens te herstellen. Dit is allemaal veranderd toen man en vrouw voor de eerste maal God’s wet overtraden in het Hof van Eden (Genesis 2-3).

God’s gerechtigheid vereist een leven als betaling voor zonde

Er moet een prijs betaald worden als we de wet overtreden. Als we bijvoorbeeld “gepakt” worden voor te hard rijden, dan zijn we verplicht een boete te betalen als schadeloosstelling. Indien we iemand vermoorden kunnen we gedwongen worden een celstraf te ondergaan of zelfs geëxecuteerd te worden. Dit zijn de straffen die door ons gerechtelijk systeem opgelegd worden vanwege het overtreden van de wet van ons land. Insgelijks is er een prijs die God vereist als een gerechtelijke straf of boete voor het overtreden van Zijn wetten (zonde). De door God vereiste boete voor zonde is net zo serieus als de consequenties van zonde.

De eerste instructie van God in de Hof van Eden toont al duidelijke de gerechtelijke staf voor zonde: “Maar van den boom der kennis des goeds en des kwaads, daarvan zult gij niet eten; want ten dage, als gij daarvan eet, zult gij den dood sterven” (Genesis 2:17, nadruk toegevoegd). Om het simpel te zeggen: God heeft verklaard dat betaling met de dood de prijs voor zonde is. Dat is de gerechtelijke prijs voor het overtreden van God’s wet. Leven is de prijs. God verklaarde de dood als de prijs voor zonde en aan Zijn gerechtigheid moet worden voldaan. Adam en Eva ervaarden zeker de gevolgen van zonde – zij stierven spiritueel op het moment dan zij zondigden en zij waren veroordeeld om uiteindelijk fysiek te sterven (verbannen uit het Hof van Eden en “de boom des levens”). Maar dit was niet voldoende om hun zonde te verwijderen of de prijs voor hun zonde te betalen – namelijk de dood. Zoals het Nieuwe Testament zo duidelijke zegt: “…zonder bloedstorting geschiedt geen vergeving” (Hebreeën 9:22, nadruk toegevoegd).

Adam en Eva hadden initieel slechts één mogelijke keuze dat het voor hun mogelijk maakte te zondigen. Maar ze hadden volledige controle over het maken van deze keuze. Toe ze door de duivel verleidt werden gaven ze toe. Genesis 3:6 beschrijft het op deze manier: “En de vrouw zag, dat die boom goed was tot spijze, en dat hij een lust was voor de ogen, ja, een boom, die begeerlijk was om verstandig te maken; en zij nam van zijn vrucht en at; en zij gaf ook haar man met haar, en hij at.” Dit is dezelfde verleiding waar we op een bepaald moment allemaal aan toegeven; zo treffend beschreven door Jacobus (Jacobus 1:14-15): “Maar een iegelijk wordt verzocht, als hij van zijn eigen begeerlijkheid afgetrokken en verlokt wordt. Daarna de begeerlijkheid ontvangen hebbende baart zonde; en de zonde voleindigd zijnde baart den dood.”

Door het gehele Oude Testament demonstreert God keer op keer de boete voor zonde – de dood van de zondaar (Ezechiël 18:20: “De ziel, die zondigt, die zal sterven.). God’s genade wordt reeds getoond, in zekere mate, doordat we op het moment van zondigen niet onmiddellijk dood neervallen (wat we verdienen). Er is voor God geen vreugde in de dood van de zondaars. Hij heeft geen lust voor bloed en Zijn gerechtheid wordt niet willekeurig ten uitvoer gebracht (Ezechiël 33:11: “…zo Ik lust heb in den dood des goddelozen! maar daarin heb Ik lust, dat de goddeloze zich bekere van zijn weg en leve.”).

Van de voorbeelden uit het Oude Testament leren we dat zonde extreem slecht is. Zonde is een belediging voor een heilige God. Het is zo slecht dat God de boete van dood op het hoofd van de zondaar heeft uitgesproken. Deze prijs van de dood is voor elke zondaar van toepassing.

We zijn allemaal schuldig verklaard omdat we allemaal hebben gezondigd. Terugkijkend over de menselijke geschiedenis reflecteren de schrijvers van het Nieuwe Testament over deze huiveringwekkende en verontrustende eigenschap van de mens door te observeren dat “zij hebben allen gezondigd, en derven de heerlijkheid Gods” (Romeinen 3:23, nadruk toegevoegd).

De mens is in een bijzonder wanhopige situatie. Hij heeft de wetten van de God van het universum overtreden, dit heeft hem verwijderd van een heilige God en de prijs van bloed (dood) wordt door een gerechtigde God vereist. Als iemand in deze situatie een fysieke dood sterft is hij voor eeuwig van God gescheiden. Hij is echter zelf niet in staat om de prijs voor zijn eigen zonde te betalen.