Onder de 2.1
miljard mensen die als Christenen worden “gekarakteriseerd”,
hebben verschillende groepen verschillende interpretaties van de
Bijbel en sommigen accepteren zelfs andere geschriften en openbaringen.
De documentaire en historische bewijzen presenteerden de
betrouwbaarheid en de geloofwaardigheid van de Bijbel als de bron van
het Woord van God en Zijn Zoon Jezus Christus. Ik heb geen bewijzen
gevonden die eventuele andere evangeliën, geschriften, andere
openbaringen of inspiratie van God aan andere personen onderbouwen. Ik
voel me er persoonlijk toe verplicht om alleen de Bijbel als de bron
voor mijn kennis over God en Zijn plan voor verlossing door Jezus
Christus te accepteren. Vanuit dat oogpunt noem ik mezelf een Bijbelgebaseerde
Christen. Bijbelgebaseerde
Christenen zijn, naar mijn persoonlijke mening, degenen die serieus en
met aandacht naar de mening van de Bijbel in haar eigen bewoordingen
zoeken zonder de bedoeling hiervan te veranderen naar de tijd en/of de
cultuur van de hedendaagse omgeving. Zij zijn als de Bereanen die in
Handelingen 17:11 worden omschreven als: “En
dezen [de Bereanen] waren
edeler, dan die te Thessalonica waren, als
die het woord ontvingen met alle toegenegenheid, onderzoekende
dagelijks de Schriften, of deze dingen alzo waren.” De Bereanen
zochten in de bijbelteksten om er zeker van te zijn dat hetgeen wat
werd onderwezen hiermee ook in overeenstemming was. Ze wilden niet het
evangelie geloven omdat het goed en aardig klonk (zoals een “gezondheid
en rijkdom” evangelie), maar zij wilden het slechts accepteren
als het ook de waarheid zou zijn. Zo
is het ook met Bijbelgebaseerde Christenen. Zij zoeken naar de
waarheid en zullen dit, zelfs als ze dit niet prettig vinden, als
God’s waarheid accepteren. Dientengevolge benaderen Bijbelgebaseerde
Christenen de Bijbel met respect en geloven ze niet dat andere
geschriften door God zijn ingegeven. Ook geloven Bijbelgebaseerde
Christenen niet in toegevoegde openbaringen die buiten de Bijbel om
door middel van andere bronnen of personen gekomen zijn. De Bijbel
zelf onderwijst ons in Judas 3: “…dat
gij strijdt voor het geloof, dat eenmaal den heiligen overgeleverd is.”
er zijn geen latere openbaringen. Met andere woorden: “We
hebben slechts de Bijbel nodig als onze spirituele bron. Alles was we
moeten weten, geloven en doen staat duidelijk in de Heilige Schrift
beschreven, welke gegeven zijn onder de inspiratie van God. Iedereen
kan begrijpen wat de Bijbel zegt om te geloven in Christus en verlost
te worden van zonden.”[1] Deze definitie van
het Bijbelgebaseerd Christendom is niet gelimiteerd tot een specifieke
gezindte, het is meer een overkoepelende paraplu die de talloze kerken,
gezindten en groepen overdekt die allemaal een geloofsovertuiging (of
interpretaties van bepaalde Geschriften) hebben waar ze de nadruk op
willen leggen. Wat deze groepen samenbrengt zijn de fundamentele
overeenkomsten die het beste onder de volgende geloofsovertuigingen
kunnen worden samengevat:
Vandaag de dag
vinden we de meeste Bijbelgebaseerde Christenen onder de paraplu van Protestanten,
Evangelische protestanten, of opnieuw-geboren
Christenen. Maar wees
gewaarschuwd, niet alle (Evangelische) Protestanten of opnieuw-geboren
Christenen voldoen aan de bovengenoemde definitie van het
Bijbelgebaseerde Christendom. Later[3]
zullen we de geschiedenis van het Christelijke geloof en de
belangrijkste stromingen van het Christendom zoals: De Rooms
Katholieke kerk, de Oosterse Orthodoxe kerk en de Protestantse kerken,
onderzoeken. Gehoorzaamheid versus
legalisme Is het volgen van de instructies en leerstellingen uit de Bijbel, met voor
onderwerpen die in tegenspraak met onze cultuur lijken te zijns,
legalisme of gehoorzaamheid? Moeten we het Woord van God lezen als
een instructie of als een suggestie? Onze moderne cultuur botst op vele plaatsen met wat de Bijbel zegt. De
Bijbelse instructies dat de vrouw zich behoort te onderwerpen aan de
man; dat alleen een man de rol van ouderling, diaken, pastoor en
dominee kan vervullen; dat het huwelijk alleen tussen een man en een
vrouw kan zijn; de heiligheid van het leven versus abortus en
euthanasie; hoofdbedekkingen enzovoort zijn allemaal min of meer in
tegenstrijd met onze – seculaire – wereld en moderne manier van
leven. Velen beweren dat deze instructies van en voor een andere
tijd zijn en daarom niet langer meer van toepassing zijn. Christenen
die deze instructies proberen na te leven worden vaak legalisten
genoemd. Wat is legalisme eigenlijk? Een legalist gelooft dat iemand van zonde kan
worden verlost wanneer hij alle wetten en instructies van God tot op
de letter nauwkeurig nakomt. Dit betekent dat hij geloofd dat hij
zonder te zondigen kan leven als hij de wetten van God niet
overtreedt. Daarom heeft hij ook Christus niet nodig want hij is
zonder zonde. Deze houding van “zelf-rechtvaardiging” (wat
resulteert in het gevoel van superioriteit) was hetgeen Jezus
veroordeelde en zelfs vervloekte in de Farizeeërs en de
schriftgeleerden. We weten allemaal dat we zondigen. Iedereen die de
Bergrede (Matthëus 5-7)
leest zal zich realiseren dat (het menselijk gezien) onmogelijk is
om ons aan alle voorschriften te houden en dat we daardoor niet in
gemeenschap met God kunnen zijn. (Romeinen 3:23:
“Want zij hebben allen gezondigd, en derven de heerlijkheid
Gods”). Daarom zal
legalisme - met als
doelstelling om zichzelf te rechtvaardigen door zich aan alle
voorschriften van God te houden – op een rampzalige manier falen. Dat betekent niet dat we niet moeten gehoorzamen! Jezus zelf onderwijst dat
we zijn instructies moeten nakomen.
Johannes 14:15: “Indien
gij Mij liefhebt, zo bewaart Mijn geboden” en Johannes 14:21:
“Die Mijn geboden heeft, en dezelve bewaart, die is het, die Mij
liefheeft; en die Mij liefheeft” . Gehoorzaam zijn is niet
hetzelfde als legalistisch zijn. Wanneer een vader aan zijn zoon
vraagt om de vuilnisbak buiten te zetten en de zoon doet wat hem is
gevraagd is hij dan legalistisch of gehoorzaam? Op dezelfde manier
horen we gehoorzaam te zijn aan onze Hemelse Vader en horen we te
doen wat Hij van ons vraagt. Dit heeft niets te maken met legalistisch zijn, maar alles met gehoorzaam
zijn.
Lees meer over:(3) De wereldgodsdiensten [1]
Fritz Ridenour
, So What’s the Difference (2001), pagina’s 35-36. Dit
principle wordt ook vaak “Sola Scriptura” genoemd, een Latijns begrip uit de Protestantse
Reformatie wat letterlijk “Alleen
geschrifen” betekend.
|
||||||||||
| Windmill
Ministries - Christelijke Apologetiek - Geloofsverdediging voor het Christendom Home Apologetiek - Sitemap - Over Ons - Steun Ons - Neem Contact Op - Copyright - Boeken - DVDs |