Onze wereld wordt geregeerd door fundamentele wetten en constanten, ook wel bekent als natuurlijke wetten. Deze wetten controleren de zwaartekracht (hoe objecten elkaar aantrekken), de elektromagnetische krachten (de aantrekkingskracht tussen positief geladen protonen en negatief geladen elektronen, magnetische velden, elektriciteit, radiogolven, enz.) en de zwakke en sterke nucleaire krachten (de krachten die de stabiliteit regelen in atomen tussen de protonen en de neutronen in de kern). Deze wetten regelen hoe de sterren worden gevormd, hoe chemische reacties plaatsvinden, hoe en bij welke temperatuur water bevriest en verdampt, hoe een lucifer wordt aangestoken, zelfs hoe de suiker en melk in onze koffie oplost. Deze wetten regelen alles in het heelal en ook hoe de natuur om ons heen werkt.

Rondom het jaar 1950 zijn wetenschappers begonnen met deze wetten en hun onderlinge relaties uitgebreider te bestuderen. Velen van hen zijn onder de indruk gekomen, zijn zelfs totaal verbaasd geraakt, over de buitengewone balans tussen de factoren en de kenmerkende grootheden die deze wetten controleren. Met name vanaf de jaren 1980 is er veel onderzoek gepubliceerd over wat wetenschappers nu omschrijven als de “fijnafstelling” van het heelal waardoor leven mogelijk is.

Bijvoorbeeld, als de zwaartekrachtsconstante slecht een heel klein beetje groter zou zijn, dan zou het menselijke leven tegen de oppervlakte van de aarde worden verpletterd. Een klein beetje kleinere constante zou ervoor zorgen dat iedereen in het luchtruim zou zweven.

Deze krachten en constanten zijn ook precies “juist” om het Big Bang model te laten werken. Om het voorbeeld van de zwaartekracht nog een keer te gebruiken: als de zwaartekracht een beetje zwakker zou zijn, dan zou na de Big Bang alle materie te snel zijn uiteengedreven en dat zou de formatie van melkwegstelsels, sterren en planeten onmogelijk hebben gemaakt. Wanneer het een klein beetje sterker zou zijn, dan zou het heelal op zichzelf zijn ingeklapt. Hoe dan ook, in elk van deze situaties zouden wij er nu niet zijn![2]

Volgens Dr. Robin Collins in Case for a Creator [3]is de zwaartekracht tot een honderdste miljoen miljard miljard miljard miljard miljardste deel ( 1 in 10⁵³) ingesteld. In zijn interview met Lee Strobel legt Collins ook uit hoe uitermate gevoelig de balans tussen het neutronen- en protonen massa’s zijn en hoe perfect de relatie tussen het elektromagnetische veld en de sterke nucleaire kracht is.

Sterrenkundige Dr. Hugh Ross[4] heeft het werk dat hij en anderen hebben gedaan in het analyseren van dit fenomeen op een rij gezet. Hij heeft een overzicht geproduceerd van 35 factoren die precies “juist” afgesteld moeten zijn om een leefbaar en stabiel heelal te kunnen vormen en laten bestaan. Deze factoren bevatten veel van  de constanten die we mogelijk herinneren van de formules uit onze natuurkunde en scheikunde klassen: de zwaartekrachtsconstante, de elektromagnetische constante, de elektrische lading van een elektron, de snelheid van het licht, enzovoort.

Onderzoek gedaan door Dr. Michael Denton[5] laat de unieke karakteristieken van water en koolstof zien en hoe ze exact aan de eisen voldoen om leven mogelijk te maken. Koolstof bijvoorbeeld, heeft de ongewone capaciteit om chemisch, niet alleen met zichzelf te verbinden, maar ook met vele andere elementen, wat de vele verschillende verbindingen mogelijk maakt die voor levende cellen nodig zijn. Diverse andere elementen, met name waterstof, zuurstof, stikstof en fosfor – zijn uitermate geschikt om zich te mengen met koolstof om biologisch actieve moleculen te vormen (inclusief de noodzakelijke bouwblokken voor het leven: aminozuren, proteïnes, en DNA). Waterstof en zuurstof voegen zich samen om water te vormen. De meeste chemische reacties voor leven kunnen alleen maar plaatsvinden in vloeibaar water. De eigenschap van water om warmte op te nemen en vast te houden, beschermt levende dingen tegen onverwachte temperatuur verschillen. In Denton’s woorden:[6]

Om aan te nemen dat dit per ongeluk en bij toeval is gebeurd is niet realistisch. Hoe kunnen we wetten hebben als er geen “wettenmaker” is? Waarom is het heelal zo regelmatig en voorspelbaar? Alles laat het werk en de handen van een Intelligente Ontwerper en een Schepper zien. Bewijzen voor ontwerp zijn overal rondom ons te zien. Zoals natuurkundige, astrobioloog, en schrijver Paul Davies omschrijft:[7]  

En zoals Steven Hawking verwoordde:[8]