6. Andere onweerlegbare bewijzen (2)

In zijn boek Darwin’s Black Box[1] demonstreert biochemist Michael Behe het bestaan van de zogenaamde “Onreduceerbaar complexe  moleculaire machines” (“irreducible complex molecular machines”). Deze gecompliceerde, microscopisch kleine biologische systemen kunnen niet zijn samengesteld, geëvolueerd of gecombineerd in geleidelijke stappen (zoals het evolutiemodel dat beweerd), want dit systeem werkt alleen maar als alle onderdelen aanwezig en correct “aangesloten” zijn. Zelfs als maar een enkel onderdeel ontbreekt zal de ‘irreduceerbare complexe machine’ niet werken. Om dit te illustreren gebruikt Behe een muizenval. De muizenval werkt alleen maar als alle onderdelen aanwezig zijn. Zonder de veer of de hamer of welk ander onderdeel dan ook, is de muizenval onbruikbaar.

Daarom kunnen deze moleculaire machines niet ‘stap voor stap’ zijn geëvolueerd, maar moeten vanaf het begin compleet zijn geweest. Op dit moment is het meest bekende voorbeeld de bacterial flagellum (het “bacteriële zweephaar”), zie figuur 7-2. Zoals Behe het verwoordde:[2] “Sommige bacteriën kunnen zich beroemen op een wonderbaarlijke zwemmethode, de flagellum, die geen tegenhanger in de meer ingewikkelde cellen heeft. In 1973 is ontdekt dat sommige bacteriën zwemmen door hun flagellum rond te draaien.  De bacteriele flagellum werkt als een ronddraaiende propeller. De flagellum ziet eruit als een langharige vezel die is ingebed  in de celmembraan. De  buitenkant van de vezel bestaat uit een enkel eiwit, wat “flagellin” wordt genoemd. Het flagellin filament is het roeispaanachtige werktuig dat gedurende het zwemmen in contact komt met de vloeistof. Aan het einde van het flagellin filament, dichtbij de oppervlakte van de cel, is een uitpuiling in de dikte van het flagellum. Het is op dit punt dat het filament bevestigd is aan de staartschroef. Het aangehechte materiaal bestaat uit iets wat men “hoekeiwit” noemt. De filament van een bacteriale flagellum bevat zelf een motor mechanisme. Als het is afgebroken drijft het onbeweeglijk in het water. De motor die de filament propeller laat ronddraaien moet dus ergens anders zijn geplaatst. Experimenten hebben uitgewezen dat dit zich aan de basis van het flagellum bevindt, waar het diverse ringvormige structuren toont”.

Figuur 7-2: Het bacteriele flagellum

Het bacteriële flagellum gebruikt een roeimechanisme en het moet aan dezelfde eisen als andere zwemmende systemen voldoen.  Noodzakelijkerwijs moet het daarom op zijn minst uit drie delen bestaan: Een roeispaan, een staartschroef en een motor – het is onreduceerbaar complex.  Een langzame ontwikkeling (evolutie) van de flagellum laat reusachtige obstakels zien.[3]

Deze illustratie is zo bekend geworden dat het nu wordt beschouwd als het reclamebord van Intelligent Design en door aanhangers van de evolutietheorie wordt het zelfs de “Icon of Intelligent Design” (het icoon van intelligent ontwerp) genoemd.

Andere illustraties van onreduceerbaar complexe machines in de moleculaire wereld is het proces van het stollen van het bloed, de lichtgevoeligheid van het oog en het transportsysteem van de eiwitten binnenin de cellen.

In zijn boek The Origin of Species schrijft Darwin (nadruk toegevoegd): “Mijn theorie zou absoluut falen, als het zou kunnen worden aangetoond dat er een  complex organisme zou bestaan dat onmogelijk gevormd zou kunnen zijn door middel van diverse, opeenvolgende, geringe wijzigingen”. Zoals Darwin zelf verklaarde is het bestaan van deze onreduceerbaar complexe systemen een onoverkoombaar argument tegen de evolutietheorie.

Ga verder met (3) Bewijsstuk #10: Symbiotische relaties 

 

---