6. Andere onweerlegbare bewijzen (3)

Een symbiotische relatie, of symbiose, is de samenwerking tussen twee organismen (gewoonlijk twee dieren of een dier en een plant) die min of meer een intieme  associatie hebben waarvan alle betrokkenen profiteren en waardoor een echte win-win samenwerking wordt aangaan.  Soms zijn ze zo nauw met elkaar verbonden dat ze voor de buitenstaander als een enkel organisme overkomen.

Er zijn honderden symbiotische relaties in de natuur te vinden, waaronder de volgende voorbeelden:

De grondelvis en de garnaal: De garnaal graaft een hol in het zand en houdt het schoon waarin dan zowel de garnaal als de grondelvis leven. De garnaal is bijna blind en dit maakt haar kwetsbaar voor roofdieren. Als er gevaar dreigt zal de grondelvis  de garnaal met haar staart aanraken om haar te waarschuwen en zowel de garnaal als de grondelvis trekken zich dan terug in het hol.

De clownvissen en zeeanemonen: De clownvissen die leven tussen de tentakels van tropische zeeanemonen. Deze territoriale vis beschermt zijn herbergier tegen anemoonetende vissen en in ruil daarvoor beschermen de stekelige tentakels van de zeeanemoon de clownvis (het slijm van de clownvis beschermt de vis tegen de stekels).

Egyptische plevier en de krokodil: Een welbekende symbiose die op het land plaatsvindt is de relatie tussen de Egyptische plevier en de krokodil. De parasieten die zich aan de krokodil voeden en die potentieel schadelijk voor het dier zijn, zijn de prooi van de vogel. De krokodil nodigt de vogel vriendelijk uit om op zijn lichaam te komen jagen en gaat zelfs zo ver dat hij de vogel in zijn bek toelaat. Deze relatie geeft niet alleen de vogel een kant en klare maaltijd, maar het geeft ook echte veiligheid, omdat maar heel weinig vijanden het zullen wagen om toe te slaan in de nabijheid van haar gastheer.

Runderenpikkende vogels en grote dieren: De runderenpikker eet de parasieten van grote zoogdieren zoals de buffel, olifant en de zebra. Men heeft onlangs ontdekt dat doordat de vogels dit doen ook de wonden van de beesten worden opengehouden en ze zich met hun bloed voeden. Vandaar dat de relatie tussen runderenpikkers en hun gastheren/-dames voordelig voor beiden is, hoewel de runderenpikkers zelf zich soms als parasieten gedragen.

De bij en de bloem: Bijen vliegen van bloem naar bloem om honingsap te verzamelen welke ze omzetten in eten voor de bij. Wanneer ze in een bloem landen krijgen ze stuifmeel op hun harige lichamen en doordat ze in de volgende bloem vliegen zal daar een beetje van het stuifmeel afschuren waardoor de bloem wordt bestoven. Dit is nuttig voor de plant. In deze symbiotische relatie eet de bij en de bloem plant zich voort.

Bacteriën en mensen: Sommige bacteriën leven in de ingewanden van mensen en sommige beesten. De mens kan niet al het eten dat is gegeten verteren. De bacteriën eten dit voedsel en verteren dit gedeeltelijk en helpen op deze manier de mens om het werk af te maken. De bacteriën profiteren doordat ze hun eten krijgen en de mens profiteert doordat hij beter in staat is om zijn voedsel te verteren.

Symbiotische relaties zijn een sterk bewijs voor Intelligent Design. Hoe kunnen uiteindelijk twee organismen die zo verschillend zijn van elkaar, onafhankelijk evolueren tot een relatie waarbij ze samen hun individuele krachten moeten gebruiken om een ieders zwakheden aan te vullen?

Ga verder met (4) Bewijsstuk #11: De wet van entropie (wanorde)