Een klassiek
argument voor het Scheppingsmodel is een analogie die bekend staat
als het argument van de horlogemaker.[1] Een
van de meest populaire vormen is door de Engelse predikant William
Paley (1743-1805) opgesteld. Paley beweerde dat wanneer iemand een
horloge in een leeg veld zou vinden, het overduidelijke ontwerp
daarvan hem (terecht) tot de conclusie zou laten komen dat dit
horloge een horlogemaker heeft gehad. Op dezelfde manier zal het (zelfs
veel ingewikkeldere ontwerp) van de wereld ons tot de conclusie
leiden dat er een grote Ontwerper achter dit alles moet zijn:
Hoe kan iemand dan
denken dat alleen door tijd en kans het leven is ontstaan? Het argument voor
de drukkerij
Een alternatieve
illustratie komt van de vraag: Hoeveel explosies moeten er
plaatsvinden in een volledig uitgeruste drukkerij om een compleet
woordenboek te produceren? Een? Twee? 50.000? Uiteraard is het
enige antwoord; niet een, want zo iets zou nooit door toeval kunnen
gebeuren. Het is net zo onmogelijk als het is om voor een aap (of
een leger apen) achter een typemachine een complete versie van
Tolstoy’s boek War and Peace (Oorlog en
vrede) te typen. Alleen door
toevoeging van intelligentie aan zo’n proces is het mogelijk om
een woordenboek of een boek te typen. Dit laat je jezelf
afvragen hoe een opgeleid persoon eigenlijk kan geloven dat zelfs de
simpelste levensvorm (het eencellig organisme), wat veel meer
informatie dan een compleet woordenboek heeft, het resultaat van
toeval kan zijn? Bewijzen
voor ontwerp De uit 1997 daterende film Contact
was gebaseerd op een boek van de eerder genoemde Carl Sagan, een
uitgesproken evolutionist. In dit verhaal was de ontvangst van
priemgetallen op de golflengte van een radio overtuigend bewijs
van intelligent leven. Is het niet ironisch dat Sagan een simpel
geordende volgorde van radio signalen accepteerde als bewijs van
een buitenaardse beschaving, maar dat hij weigerde de veel
ingewikkeldere volgorde van DNA moleculen als bewijs van schepping
door een intelligente Schepper te accepteren! Een ander illustratie van de kracht van het argument van de horlogemaker is
het zogenaamde “Mechanisme
van Antikythera”.
In het jaar 1900, nabij het Griekse eiland Antikythera ontdekten
sponsduikers op de plaats van een Romeins scheepswrak een hoog
geavanceerd instrument. Dit instrument – nu bekend als het
Mechanisme van Antikythera – is gedateerd op 90 BC. Het blijkt
een analogische computer met 37 nauwkeurig gemaakte tandwieltjes
te zijn die in staat waren om op elke gewenste datum precies de
locatie van de zon, de maan en een aantal planeten te voorspellen.[2]
Deze ontdekking heeft wetenschappers in de laatste 100 jaar
hooglijk verbijsterd en heeft de waardering voor de kennis die men
in de “oude” wereld had verhoogd. Niemand heeft er echter ooit aan getwijfeld dat dit mechanisme was gemaakt
door een intelligente Griekse ontwerper.
Ondanks het feit dat er onderdelen ontbraken was de
indicatie van “ontwerp” zo onweerstaanbaar dat het een
eeuwenlang onderzoek voor het gebruik hiervan tot gevolg had. Ga verder met 6) Bewijsstuk #13: Moraliteits argument
[1] Norman L. Geisler: Baker Encyclopedia of Christian Apologetics. 1999. pagina 714-715. [2] Diverse publicaties, inclusief science journal Nature 444 of 30 November 2006, pages 587-591.
|
| Windmill
Ministries - Christelijke Apologetiek - Geloofsverdediging voor het Christendom Home - Sitemap - Over Ons - Steun Ons - Neem Contact Op - Copyright - Boeken - DVDs |