☼ Bewijsstuk #15: Extra dimensionaliteit |
Wij ervaren ons
heelal als een “drieëneenhalve” dimensionale wereld; drie
ruimte dimensies (lengte, breedte, hoogte) en “een halve”
tijddimensie (we kunnen alleen vooruit bewegen). Echter – is dat
werkelijk alles wat er is? Of is dat alleen maar onze beperkts
waarnemingsvermogen?[1]
In de periode
1980-1990 onderkenden theoretische natuurkundigen dat er gewoonweg
niet genoeg “ruimte” in de dimensies van lengte, breedte, hoogte
en tijd was die vereist zijn voor de symmetrie van zowel de
zwaartekrachttheorie als de kwantummechanica.
In 1996, ontdekte
een team dat geleid werd door Adrew Strominger, dat alleen in tien
ruimte-tijd dimensies (negen ruimte, een tijd) de zwaartekracht- en
kwantummechanica succesvol zouden kunnen samengaan gedurende alle
tijdperken van de kosmische geschiedenis. Deze calculatie
kreeg later meer steun omdat diverse onderzoeken het bestaan
van deze theoretische dimensies bevestigde.
Het
scheppingsmodel dat uit deze theorie ontstaat is als volgt:
- Op
het scheppingsmoment (Big Bang) ontstonden er ogenblikkelijk
tien ruimte-tijd dimensies.
- Alle
negen ruimte dimensies breidde zich heel snel uit.
- 10-43
seconden na het scheppingsevenement stopten zes van de negen
ruimte dimensies met zich uit te breiden.
- De
dimensies van lengte, breedte en hoogte zijn hierna doorgegaan
met hun snelle uitbreiding.
Momenteel zijn de
zes minuscule dimensies “strak opgerold” rondom de drie grote
ruimte dimensies. Behalve voor het inwendige van ‘zwarte gaten’,
spelen de minuscule dimensies vandaag de dag geen rol in de dynamiek
van het heelal.
Indien God het
heelal heeft geschapen, dan heeft Hij ook de Big Bang veroorzaakt en
heeft Hij het waarnemingsvermogen van de mens gelimiteerd tot een
drieëneenhalve dimensionale wereld. Echter, er is niets dat Hem kan
limiteren om zich rond te bewegen in deze 10 (of misschien wel meer)
dimensionale wereld. Dit is inclusief de volledige controle over de
tijd dimensie. Hij heeft tijd geschapen en het geeft Hem geen
limieten.
Dit
meerdimensionale model zou ons mogelijk kunnen helpen om veel
concepten waar mensen mee worstelen beter te begrijpen, zoals:
- Voor
God is tijd een volle dimensie, niet alleen een
eenrichtingverkeer dimensie; daarom heeft tijd geen limieten
voor Hem en kan Hij zich vrij vooruit en achteruit bewegen, naar
het verleden en de toekomst en ook de toekomst voorzien.
- God
kan ten allen tijde dicht bij ons zijn in een extradimensionale
wereld zonder dat we dat ooit zullen weten. Stel je het
oppervlak van een tafel voor. Stel je voor dat je gelimiteerd
bent om alleen in de tweedimensionale wereld van een tafelblad
te wonen. Dan kun je je alleen over het tafelblad bewegen
(je bent een ‘plattelander’), maar je kunt niet naar boven
of naar beneden. Je waarnemingen zijn gelimiteerd tot wat zich
op het tafelblad afspeelt in twee dimensies. Je kan je niet
bewust zijn van iemand die zich in drie dimensies bevindt,
tenzij deze persoon op het tafelblad aanwezig is. Als deze
persoon slechts 0.0001 cm. boven het tafelblad zou zijn, precies
boven je, zou het onmogelijk voor je zijn om hem te zien. (omdat
je niet datgene wat boven je is kan waarnemen), maar hij zou jou
wel kunnen zien en heel dicht bij je zijn.
- De
spirituele wereld (engelen, demonen) en zelfs de locatie van
hemel en hel kunnen simpelweg in een andere set van dimensies
zijn. Dood zou dan slechts een stap in deze andere dimensionale
wereld zijn. Voor mensen die in de hemel zijn heeft tijd geen
mening of limieten.
Ga verder met (9) Bewijsstuk #16: Bijnadoodervaringen
[1] Hugh Ross, Beyond the Cosmos (1999).