Dankzij
verbeterde overlevingskansen als resultaat van moderne reanimatie
technieken, ervaren meer en meer mensen bijna-ontmoetingen met de
dood maar overleven om hierover te vertellen. De huidige schatting
is dat alleen al in de Verenigde Staten 15 – 20 mensen een
“bijnadoodervaring” (“Near Death Experience”) of BDE (“NDE”)
hebben gehad. Velen beweren dat deze ervaringen een blik geven van
wat er gebeurd op het moment dat we overlijden en dientengevolge ons
inzicht geven over God en het hiernamaals. Ik wil benadrukken dat
het materiaal wat in dit bewijsstuk wordt gepresenteerd anekdotisch
is, en dus is gebaseerd op subjectieve ervaringen en niet
wetenschappelijk kan worden bewezen. Maar het is het zeker waard –
vanwege de indrukwekkende consistentie tussen BDE’s –
om er meer over te leren. In 2001 werd een
13-jarige grondbrekende studie naar DBE’s in 10 Nederlandse
ziekenhuizen gepubliceerd in het zeer gerespecteerde internationale
medische tijdschrift “Lancet”.[1] Ten
behoeve van de studie werden 344 patiënten ondervraagd die een
hart- of ademhalingsstilstand hadden ervaren en vervolgens waren
gereanimeerd. Naar aanleiding van deze ondervragingen kwamen de
doktoren tot de ontdekking dat een aantal van deze patiënten een
BDE hadden meegemaakt. Het voordeel van deze manier van onderzoek is
dat het de wetenschappers een gelijksoortige groep van BDE patiënten
geeft waarbinnen de bijnadoodervaringen vergeleken kunnen worden.
Daardoor is de informatie over de mogelijke oorzaken en
consequenties over de BDE betrouwbaarder. In het verleden
beweerden sommige wetenschappers dat BDE’s slechts hallucinaties
zijn veroorzaakt door gebrek aan zuurstof in de hersenen (anoxia
genoemd) nadat het hart was gestopt met pompen. Deze studie trekt
deze theorie in twijfel omdat alle patiënten een hartstilstand
hadden gehad en klinisch dood waren verklaart met bewusteloosheid
als het gevolg van niet genoeg bloedtoevoer naar de hersenen. In
zulke omstandigheden is de EEG (een meting van de elektrische
hersenactiviteiten) vlak en indien in de daaropvolgende 5-10 minuten
geen reanimatie wordt gestart zullen onherstelbare
hersenbeschadigingen plaats vinden en zal de patiënt overlijden.
Volgens de theorie dat een BDE wordt veroorzaakt door anoxia zouden
alle patiënten die in het onderzoek betrokken waren een BDE ervaren
moeten hebben, maar slechts 18% rapporteerde dit. Er is ook een
theorie dat een BDE psychologisch wordt veroorzaakt door angst voor
de dood. Maar slechts een heel klein percentage van de patiënten
zeiden dat ze in de seconden net voor hun hartstilstand bang waren
geweest – het ging te snel voor hen om zich te realiseren wat er
gebeurde. Meer dan alleen de angstige patiënten rapporteerden
BDE’s. Tenslotte was er ook geen relatie tussen de
verstrekte medicamenten (die gegeven waren tijdens de reanimatie) en
de waarschijnlijkheid van een BDE of met de diepte van een ervaren
BDE. Van de 344 patiënten,
die door het Nederlandse team werden ondervraagd, had 18% een vage
herinnering van bewusteloosheid en 12% (1 uit elke 8) had wat de
artsen noemen een “core” (kern) of
“deep” (diepe)
BDE. Dr. Raymond Moody[2]
heeft negen elementen geschetst die in het algemeen gebeuren (in
deze volgorde) gedurende een ‘bijnadoodervaring’: 1.
Een
vreemd zoemend of ruisend geluid, terwijl de patiënt het gevoel
heeft dood te zijn. 2.
Het
gevoel van vrede en zonder pijn zijn. 3.
Een
“uit het lichaam” ervaring – de gewaarwording van het
opstijgen en ronddrijven boven
het eigen lichaam, neerkijkend op het medische team wat aan het
lichaam werkzaam is. 4.
De tunnel
ervaring – het gevoel om door een tunnel weggetrokken te worden de
duisternis in naar een stralend goudwit licht. 5.
Sommige
mensen rapporteren ineens in te lucht te rijzen en de aarde te zien
zoals deze door astronauten vanuit de ruimte wordt gezien. 6.
Mensen
van licht – na stap 4 of 5, ontmoet de overledene mensen die
gloeien met een innerlijk licht. Vaak heeft men de ervaring begroet
te worden door vrienden en familieleden die al overleden zijn. 7.
Het
“wezen van licht” -
Na de ontmoeting met de “mensen van licht”, ontmoette de
overledene vaak een machtig spiritueel wezen die door sommigen God,
Jezus of een ander religieus figuur werd genoemd. 8.
Het
levensoverzicht – het “wezen van licht” presenteert de
overledene met een panoramisch overzicht van alles dat hij/zij ooit
heeft gedaan. Dat wil zeggen dat hetgeen men ooit anderen heeft
aangedaan wordt herleeft en dat men wegkomt met de overtuiging dat
liefde de meest belangrijke ervaring in het leven is. 9.
Het met
tegenzin terugkeren - het “wezen van licht” vertelt soms de
overledene dat hij/zij moet terugkeren naar het leven. Andere keren
heeft men de keuze gekregen om te blijven of terug te keren. In
allebei de gevallen heeft men een weerzin om terug te gaan. De
mensen die ervoor kiezen om terug te keren doen dit omdat ze degene
waar ze van houden niet alleen wensen achter te laten. Er is heel veel
speculatie over waarom sommige mensen zich een BDE ervaring
herinneren en anderen het zich niet kunnen herinneren of er nooit
een hebben gehad. Er is op dit moment geen bevredigende uitleg
beschikbaar, maar wel is het duidelijk dat BDE’s echt zijn en zeer
waarschijnlijk zijn wat ze suggereren te zijn: een korte en
gelimiteerde kijk in het leven na de dood. Apologeet (geloofsverdediger)
en filosoof Peter Kreeft noemt kenmerken van de BDE die hun waarheid
bepleitten:[3]
De BDE ervaringen
schijnen eindeloos te duren. De omschreven gebeurtenissen zouden (in
“aardse” tijd) behoorlijk lang moeten duren maar worden als
tijdloos ervaren. In onze realiteit – gegeven het korte verloop
van “aardse” tijd van het klinische dood zijn en de reanimatie
– gebeurd dit alles in slechts een paar ogenblikken. Het “wezen van licht” en het “gevoel van liefde als de belangrijkste gewaarwording in het leven” wordt ook door niet-gelovigen BDE patiënten ervaren. Dus, het ervaren van het “wezen van licht” schijnt een feit te zijn wat we allemaal zullen aanschouwen, zelfs als we niet in God geloven of geloven dat liefde de meest belangrijkste “gewaarwording in het leven” is. Dit is precies hetgeen wat Jezus ons telkens weer onderwijst (Johannes 15:17: Dit gebied Ik u, opdat gij elkander liefhebt). En in vele andere Bijbelse verwijzingen. Ga door met de volgende sectie:: [1]
van Lommel P, van
Wees R, Meyers V, [2] Dr. Raymond Moody, Life After Life (1975). Zie ook P.M.H. Atwater, Coming Back to Life (1988). [3] Aangepast uit Peter Kreeft, Questions of Faith, the Philosophy of Religion (2006), pagina’s 54-55.
|
| Windmill
Ministries - Christelijke Apologetiek - Geloofsverdediging voor het Christendom Home - Sitemap - Over Ons - Steun Ons - Neem Contact Op - Copyright - Boeken - DVDs |