1. Kunnen we de Bijbel vertrouwen? (2)

Het Oude Testament

Het Protestantse Oude Testament en de Hebreeuwse Bijbel van het Judaïsme hebben dezelfde boeken en teksten, maar zijn verschillend georganiseerd. De Joodse Bijbeltekst telt 24 boeken in plaats van 39 boeken en worden in een andere volgorde gepresenteerd. De Hebreeuwse Bijbel is de Tanakh genoemd. De eerste vijf boeken (Genesis, Exodus, Leviticus , Numeri en Deuteronomium) worden traditioneel met Mozes verbonden en er wordt naar verwezen als de Wet of de Thora (Judaisme, ook wel Tora of Torah genoemd) of de Pentateuch (afgeleid van een Grieks woord “penta” wat vijf betekent).

Figuur 8-1: Overzicht van het Oude Testament

Het Oude Testament van de Rooms Katholieke Kerk heeft boeken toegevoegd die onbekend zijn in het Protestantse Oude Testament. Deze boeken, ook wel de Apocriefe Boeken of de Apocriefen (letterlijk “verborgen” of “verzwegen”) genoemd, worden niet door alle Christenen als onderdeel van de Bijbeltekst gezien (we komen hier later op terug).

Wanneer de Bijbel verwijst naar “Het Heilige Schrift” is dat altijd alleen het Oude Testament, niet het Nieuwe Testament omdat deze toen nog niet compleet en beschikbaar was.[1]

Traditioneel vallen de boeken van het Oude Testament in vijf hoofdgroepen:

De Thora: De eerste vijf boeken, toegeschreven aan Mozes, beschrijven de schepping van de wereld, Adam en Eva, Noach en de zondvloed, Abraham en de stamvaders, Jozef en de  emigratie naar Egypte, Mozes en de exodus uit Egypte en het 40 jaar ronddwalen door de woestijn. In Exodus ontvangt Mozes de Tien Geboden. Het boek van Leviticus beschrijft (tot in detail) God’s instructies voor aanbidding, offergaven en hoe een heilig leven moet worden geleid. Orthodoxe Joden zien nog steeds de Thora als de meest belangrijke Bijbelteksten en pogen om deze instructies tot de letter nauwkeurig te volgen.

Geschiedenis: De volgende 12 boeken,  Jozua tot en met Esther omvatten 1.000 jaar geschiedenis (ruwweg van 1400 BC tot en met 400 BC): De veldtocht om het Beloofde Land te veroveren, de tijd van de richteren, de koninkrijken van Saul, David en Salomo, de verdeelde koninkrijken van het Noorden (Israël) en het Zuiden (Juda), de overheersingen door de Syriërs en de Babyloniërs, de verbanning naar Babylon en ten slotte de terugkeer naar Judea/Jeruzalem.

Wijsheid en gedichten: Deze tijdloze principes laten zien hoe we succes en zegeningen kunnen ervaren ongeacht de politieke en religieuze omstandigheden waar een persoon in wordt geboren. Deze worden ook wel “gedichtenbundels” genoemd  omdat ze grotendeels als gedichten zijn geschreven, vooral de boeken van de Psalmen en Spreuken.

Grote profeten: Vier profeten worden aangeduid als de grote profeten: Jesaja, Jeremia, Ezechiel en Daniel. Ze zijn niet groot in persoonlijke belangrijkheid, maar worden zo genoemd in verband met de lengte van hun profetische boeken. Jesaja riep Juda op om tot inkeer te komen, wat het oordeel van God 130 jaar opschortte. Daniel en Jesaja hebben veel voorspellingen over Jezus in hun boeken beschreven.

Kleine profeten: De 12 kleine profeten waren door God, gedurende strategische tijden in de geschiedenis van Israel, opgeroepen om de mensen tot Hem te laten terugkeren. Ze worden “klein” genoemd omdat hun boeken kort zijn. Alhoewel de toepassingen in deze boeken grotendeels waren gelimiteerd tot de mensen aan we ze waren geschreven, zijn er vele zegeningen in te vinden.

Lees meer over:(3) Overzicht van het Nieuwe Testament

[1] Behalve 2 Petrus 3:15 wat refereert aan de brieven van Paulus in het Nieuwe Testament.