2. Tekst en boeken van het Oude Testament (2)

Een jonge bedoeïen schaapsherder vond in 1947 vreemde potten van klei in de grotten bij Qumran vlakbij de vallei van de Dode Zee. In de potten bevonden zich lederen rollen. Dit heeft geleid tot de ontdekking van 40.000 fragmenten van wel 870 verschillende rollen uit 11 verschillende grotten gedurende het tijdperk van 1947 tot 1956.  Koolstof-14-datering (zeer betrouwbaar voor organisch materiaal uit deze tijdsperiode), tekstuele en handschrift analyses laten zien dat deze rollen in de periode van 250 BC tot 68 AD zijn geschreven.

De Dode Zeerollen worden beschouwd als een van de meest markante archeologische ontdekkingen van de twintigste eeuw. De rollen hebben aangetoond dat een leefgemeenschap  van herders, waarschijnlijk een Joodse (strikt Thora-volgende) sekte de Essenen genaamd, floreerde in het gebied van ongeveer 150 BC tot 70 AD.

De Essenen worden door de Joodse geschiedkundige Josephus en door een aantal historici genoemd, maar staan in het Nieuwe Testament niet vermeld. Ze hebben kennelijk, toen de Romeinen het land binnendrongen, hun gekoesterde rollen in potten gedaan en deze in de grotten van  het klifachtige gebied ten Noord Westen van de Dode Zee verborgen.

De rollen waren, zoals in die tijd de gewoonte was, voornamelijk gemaakt uit dierenhuiden (ongeveer 85%), maar ook van Papyrus (15%) en er was er zelfs een van koper. Ze waren, van rechts naar links, zonder het gebruik van leestekens en met als enige uitzondering af en toe een paragraaf inkeping beschreven met een op koolstof gebaseerde inkt. In feite waren er in sommige gevallen niet eens spaties tussen de woorden. De meeste teksten waren in het Hebreeuws, sommige in het Aramees en een paar in het Grieks.

De Dode Zeerollen kunnen worden onderverdeeld in vier groepen:

Oude Testament teksten: Grofweg geschat bestaat ongeveer 30% van de Dode Zeerollen uit Bijbelse teksten. Er zijn gehele of gedeeltelijk kopieën van elk Oude Testament boek gevonden behalve het boek van Ester. De best bewaarde rol bevat het boek van Jesaja en bestaat uit een complete kopie van het boek en 21 andere gedeeltelijke manuscripten. Andere fragmenten bevatten 39 manuscripten uit het boek Psalmen, 33 uit het boek Deuteronomium, 24 uit het boek van Genesis, 18 uit het boek Leviticus en 1 tot 10 (fragmenten) van alle andere boeken uit het Oude Testament.

Apocriefe boeken: Ook werden er gedeeltelijke kopieën van de apocriefe (“verborgen”) boeken gevonden, deze bevatten Henoch, Tobit en Wijsheid van Jezus Sirach.

Religieuze, niet Bijbelse teksten: Verder werden er, verdeeld over de rollen, een groot aantal religieuze documenten, inclusief uitleg van het Oude Testament, psalmachtige liederen, gebeden en voorspellingen gevonden.

Sektarische teksten: Tenslotte werden er nog een aantal voorschriften over het geloof en de reglementen en voorwaarden tot toetreding van de sekte gevonden, deze zijn inclusief: Manual of Discipleship, (handboek voor discipelschap)  The War Scroll (de oorlogsrol)  en The Copper Scroll (de koperen rol).

De Dode Zeerollen gaven nieuw inzicht in het dagelijks leven van een Joodse gemeenschap in de dagen van Jezus, maar hun allergrootste belang is hun bevestiging van de betrouwbaarheid van de Oude Testament Bijbelteksten zoals deze door de eeuwen heen waren gekopieerd. Als zodanig werken de rollen als een tijdmachine die toegang geeft tot zeer omvangrijke manuscripten van het Hebreeuwse Oude Testament die wel 1100 jaar ouder dan de Masoretische teksten zijn. Een vergelijking van deze teksten laat zien dat het kopieerproces inderdaad heel erg precies en zonder veranderingen of toevoegingen werd gedaan. Er werden weinig tot geen veranderingen gevonden in de teksten die  (voorzover dat mogelijk was) met de Masoretische teksten konden worden vergeleken. Daarom is het logisch te concluderen dat de Masoretische schriftgeleerden waarschijnlijk net zo trouw zijn geweest in het kopiëren van de andere Bijbelteksten die niet met het Qumran materiaal werden gevonden.

De betekenis van deze vondst, en zeker met betrekking tot het boek van Jesaja, werd door Merril F. Unger benadrukt toen hij zei[1]: “Dit complete document van Jesaja veroorzaakte (zeer begrijpelijk) een sensatie omdat dit het eerste belangrijke Bijbelse document van grote oudheid was dat ooit werd gevonden.  De interesse hiervoor was heel erg kien omdat het meer dan een duizend jaar terugdateerde in vergelijking met de oude Hebreeuwse teksten die bewaard waren gebleven in de Masoretische traditie.”

Wat werd er geleerd? Een vergelijking van het Qumran document van Jesaja met de Masoretische tekst onthulde dat beide nagenoeg identiek waren. “Van de 166 woorden in Jesaja hoofdstuk 53, staan er slechts zeventien letters ter discussie. Tien van deze letters hebben slechts te maken met de spelling, wat geen effect op de betekenis heeft. Vier andere letters zijn kleine schrijfstijl veranderingen zoals een voegwoord. De overgebleven drie letters vormen het  woord “ligh”, welke is toegevoegd in vers 11 en heeft geen groot effect op de mening…Dus, in een hoofdstuk van 166 woorden is er slechts 1 woord (3 letters) wat na duizend jaar van kopiëren ter discussie staat – en dit woord geeft geen betekenisvolle verandering aan de bedoeling van de zinsnede.”[2]

De wereldbekende oudheidkundige Gleason Archer stelde vast dat de kopieën van het boek van Jesaja uit de Qumran leefgemeenschap “bewees dat het woord voor woord hetzelfde is met onze standaard Hebreeuwse Bijbel in meer dan 95% van de teksten. De variatie van 5% bestond voornamelijk uit duidelijk herkenbare schoonheidsfoutjes en variaties in de schrijfwijze”.[3]

In zijn boek Can I trust my Bible?  (Kan ik mijn Bijbel vertrouwen?), concludeerde R. Liard Harris: [4]“We kunnen nu. zelfs teruggaande tot 225 BC,  met grote zekerheid vaststellen dat de kopieerders met grote nauwkeurigheid en voorzichtigheid aan het Oude Testament werkten … inderdaad, het zou nu ongefundeerd scepticisme zijn om te ontkennen dat we een Oud Testament hebben dat niet hetzelfde is als het Oude Testament wat door Ezra werd gebruikt om het Woord van God uit te  onderwijzen aan degenen die terug waren gekomen uit de Babylonische ballingschap..

De Dode Zeerollen bevestigen op een overweldigende manier dat het Oude Testament de reis door de eeuwen heen goed heeft overleefd. Zoals de Notre Dame professor Eugene Ulrich, hoofdredacteur van de Qumran Bijbelteksten voor de Oxford Discoveries in the Judean Desert (Ontdekkingen in de woestijn van Juda) serie, opmerkte:[5]

“De rollen hebben aangetoond dat onze traditionele Bijbel gedurende 2000 jaar op een wonderbaarlijk nauwgezette manier is bewaard gebleven.”

Lees meer over:(3) Bewijsstuk #2: De Septuagint of LXX