Haar grootste geschenk

“Mijn zoon, hoor de tucht uws vaders, en verlaat de leer uwer moeder niet; want zij zullen uw hoofd een aangenaam toevoegsel zijn, en ketenen aan uwen hals.”

Spreuken 1:8-9  

’t Huis was ’t zelfde maar ’t was toch leeg,

meubels, planten, frutsels, dingen,

’t was hetzelfde, maar ’t was toch leeg.

Al haar geborduurde schilderijen hingen,

Nog hetzelfde, maar ’t was toch leeg.

De keuken met potten, pannen en schalen,

Was ’t zelfde, maar was toch leeg.

De tuin die in ’t zonlicht lag te stralen,

Was ’t zelfde, maar was toch leeg.

Ja, ze liet een lege plaats op aarde,

Maar ’t hart was vol herinnering,

Aan de dag dat ze ’t bestaan van God aanvaardde

En ze naar de Hemel ging!

Dus……

’t hart is vol herinnering,

aan haar liefde en haar zorgen.

’t Hart is vol herinnering,

aan speciale dingen diep in haar verborgen.

’t Hart is vol herinnering,

aan al het werk dat ze in liefde heeft gegeven.

’t Hart is vol herinnering,

aan de dierbare dingen in haar leven

ja, mijn hart is dagelijks vol dankbaarheid,

want zij gaf een ieders moeders kroon,

haar mooist cadeau aan mij was Rob, haar zoon.