Persoonlijk Voorwoord  

Dank u wel voor uw belangstelling om de grondslagen waarop het christelijk geloof berust beter te begrijpen. In dit boek zullen we vele bewijzen behandelen met behulp van diverse takken van de wetenschap en verschillende historische bronnen. God heeft ons deze hulpmiddelen gegeven om een beter begrip en meer waardering te krijgen voor de grondslagen van het christelijk geloof.

Voordat ik zelf een christen werd, was ik op zijn minst onverschillig tegenover enig geloof. Alhoewel ik ben opgevoed in een rooms-katholiek gezin, leerde ik gedurende mijn tijd op school en de universiteit ‘de feiten’ van evolutie. Naarmate ik verder studeerde ging ik ook steeds meer geloven dat God en Jezus Christus slechts fabeltjes waren, niets meer dan verzonnen verhalen. De moderne wetenschap – evolutie – verklaarde immers ons bestaan, en waarom zouden we dan God nodig hebben? Als de Bijbel al begon met een sprookjesachtig scheppingsverhaal en een ‘hof van Eden’, dan kon de rest van het boek niet anders zijn. Het vertelde immers ook nog over een wereldwijde zondvloed, over mensen die meer dan negenhonderd jaar oud werden, over een man die door slechts het spreken van een woord het water van een hele zee scheidde, over profeten die verbazingwekkende wonderen verrichtten, en over een Heiland wiens moeder een maagd was, die stierf aan een kruis om vervolgens weer op te staan uit de dood.

Nee, ik was ‘slimmer’ en de kerk was voor de goedgelovigen, u weet wel, de niet echt opgeleide mensen. Mijn ambitie was om een succesvol bedrijf te leiden en geld te verdienen, heel veel geld. Ik was niet echt atheďst, want ergens achter in mijn hoofd geloofde ik nog steeds in God. Het geloof zelf werd echter totaal onbelangrijk en ik had er niks mee.

In 1999 – toen ik bijna veertig jaar oud was – was ik klaar om uit het bedrijfsleven te stappen. Het leven was goed voor me geweest. Ik was meegevoerd op de golf van succes van het bedrijf waar ik vijftien jaar tevoren in dienst was gegaan. Het groeide van een lokaal Nederlands automatiseringsbedrijf met zo’n driehonderd werknemers tot een wereldwijde adviesorganisatie met meer dan twintigduizend werknemers in dertig verschillende landen. Deze groei bracht meerdere mogelijkheden met zich mee. Een van deze mogelijkheden leidde ertoe dat mijn gezin zich in het midden van de jaren ’90 in de Verenigde Staten vestigde.

Rond de tijd dat ik me uit het bedrijfsleven terugtrok, had mijn vrouw (Coba) besloten haar leven aan Christus te geven en was net begonnen naar de kerk te gaan in de plaats waar wij woonden. Zelf had ik weinig interesse om haar daarin te volgen. Ik had immers wel betere dingen te doen – zoals nadenken over mijn pas verworven vrijheid doordat ik ‘niet meer hoefde te werken’, het maken van reisplannen voor voorgenomen trips en het zoeken van onspannende en uitdagende andere tijdsbestedingen. Vooral de laatste jaren van mijn werk hadden ook een grote tol geëist van mijn gezin. Ik was heel veel van huis geweest, inclusief vele weekenden, en was in vele opzichten vervreemd van mijn vrouw en mijn drie kinderen, die inmiddels tieners waren.  Daarom, als een goede echtgenoot en om mijn goede wil te tonen, vond ik dat ik – op zijn minst zo nu en dan – met haar mee moest gaan op zondag.

Ik herinner me mijn eerste kerkbezoek nog als de dag van gisteren. Ik had het zorgvuldig gepland: de dienst begon on halfelf en ik had het zo geregeld dat we vijf minuten later zouden aankomen. Dan konden we immers onopvallend binnensluipen, op de achterste bank plaatsnemen en ongemerkt vlak voor het einde van de dienst weer uit de kerk verdwijnen. Het laatste wat ik immers wilde was met andere mensen te gaan ‘socializen’. Ik vond dat ik al genoeg deed door gewoon ‘even te gaan’. Mijn plan viel echter geheel in duigen. Ik had niet gerekend op het feit dat veel kerken alhier vrijwillers hebben (meestal echtparen) die bij de deur van kerk nieuwkomers opwachten en welkom heten. Wij liepen dus nietsvermoedend in de armen van dit strategisch geplaatste vangnet en waren gedwongen tot een conversatie.

Tot mijn grote verbazing waren deze mensen zeker niet goedgelovig en onopgeleid en dit was het begin van diverse serieuze en diepgaande discussies. Het duurde niet lang voordat mijn interesse was gewekt. Ik begon me af te vragen: stel dat dit waar is? Het was heel erg onwaarschijnlijk omdat ik me de Bijbelverhalen van mijn jeugd herinnerde, maar toch, stel dat het waar was? Ik moest het gewoon zeker weten. Ik wilde beslist niet verder mijn tijd verdoen met naar de kerk gaan en in God geloven als het NIET waar zou zijn, en daarom besloot ik om mijn eigen onderzoek te starten naar de feiten waar het christendom aanspraak op maakte.

Vanaf het begin onderzocht ik alles wat ik maar kon vinden. Ik had gedacht dat ik maar een paar boeken hoefde te lezen, maar mijn project veranderde al snel in een volledige studie waarbij ik gedurende een periode van zes maanden honderden boeken en artikelen las. Eerst met name wetenschappelijke boeken in een speurtocht naar bewijzen voor het bestaan van een Schepper, daarna over de tekstuele en historische betrouwbaarheid van de Bijbel en ten slotte meer en meer de Bijbel zelf voor het vinden van informatie en bewijzen over Jezus van Nazaret. Terwijl ik worstelde met de bewijzen, verrees een berg van feiten. Deze feiten kwamen van diverse studierichtingen, maar elke conclusie wees objectief naar de waarheid van het christendom. Ik was overrompeld door de hoeveelheid en ook over de kwaliteit van deze bewijzen. Ik was helemaal verbaasd over het feit hoe juist de moderne wetenschap en recente ontdekkingen steeds meer over God lieten zien. Uiteindelijk werd mijn positie duidelijk: ik had geen keus; ik kon mezelf niet voor de gek houden maar moest de feiten onder ogen zien, en in het nauw gedreven door het vele bewijs gehoorzaamde ik – met een flink portie terughoudendheid – aan het evangelie van Jezus Christus.

Veel getuigenissen over iemands persoonlijke bekering tot het christendom worden gekenmerkt door vreugde en enthousiasme. Dat was voor mij in eerste instantie zeker niet het geval. Ik zat er eigenlijk in het geheel niet op te wachten om christen te worden. Ik had er mijn hele leven aan gewerkt om juist onafhankelijk van wie dan ook te worden. Zelfs in mijn bedrijfsloopbaan was het altijd een belangrijke overweging geweest om maximale onafhankelijkheid te hebben. Dat was zelfs een van de redenen om naar de westkust van de Verenigde Staten te verhuizen. Immers ons hoofdkantoor was in Nederland en dat was meer dan 9000 kilometer en negen uur tijdsverschil bij mij vandaan. Dat gaf een grote vrijheid in het nemen van beslissingen. Ja, onafhankelijkheid en vrijheid zijn voor mij persoonlijk altijd erg belangrijk geweest. Ik zat dus zeker niet te wachten op een nieuwe ‘baas’, God, aan wie ik verantwoording moest afleggen. En daar kwam nog bij dat deze nieuwe ‘baas’ ook altijd van alles op de hoogte was en dat Hij niet, zoals mijn oude bazen, met een verhaaltje en wat trucjes om de tuin te leiden was. Kort gezegd: ik werd in eerste instantie een tegenstribbelende christen.

Dit was het begin van een radicale en totale verandering van mijn – ons – leven. Tot grote schrik van met name onze beide zonen (toen 15 en 13 jaar) waren er opeens een vader en moeder die niet alleen altijd thuis waren maar kwamen er ook onpopulaire gedragsregels, werd er uit de Bijbel gelezen en gingen we als gezin naar de kerk. Uiteraard leidde dit alles tot diverse – soms heftige en soms zelfs fysieke – worstelingen met mijn gezinsleden en zeker ook met mijzelf. Na enige tijd bleek echter – en dit was wellicht mijn grootste verrassing over het christelijk geloof – dat het volgen van al deze regels en structuren uit de Bijbel juist veel meer vrijheid en vooral ook tevredenheid geeft dan doen wat je zelf maar wilt en het toegeven aan alle luxe en verleidingen van de wereld. Alleen door het zelf te ervaren kon ik echt Jezus’ woorden: ‘en de waarheid zal u vrijmaken’ (Johannes 8:32) bevatten, begrijpen en waarderen. Voor een niet-christen lijken Gods Woord en het christelijk leven beperkend en bijna zielig; alleen als je zelf een christen bent, kun je de bevrijding, vrede en tevredenheid ervaren die het volgen van Christus geeft aan een gelovige. Geen gemakkelijker leven. Geen leven zonder ziekten, verdriet of financiële zorgen. Maar wel een leven vol met liefde, hoop, tevredenheid en een vooruitzicht op een nog betere toekomst.

Gedurende mijn onderzoek heb ik vastgesteld dat kerkgaande christenen weinig kennis hebben over de bewijzen van hun geloof. Ik had mezelf vaak afgevraagd waarom ik in God zou geloven. Was er werkelijk een zondvloed geweest? Hoe weten we dat Mozes werkelijk het boek Genesis heeft geschreven? Wat heeft archeologie te zeggen over de Bijbel? Was het evangelie geschreven door Jezus’ discipelen of door anderen? Zijn de verslagen over de wonderen van Jezus overdreven of zouden ze echt gebeurd kunnen zijn? Hoe kan ik zeker weten dat de opstanding een historisch gegeven is? Op al deze vragen heb ik heel goede antwoorden gevonden, maar tot mijn grote verrassing heb ik deze in boeken moeten vinden. De meeste christenen konden me geen antwoorden geven. Sommige mensen beweerden dat hun persoonlijke beleving met God geen antwoorden nodig had. Anderen die hun hele leven gelovig waren geweest, hadden er nooit over nagedacht. Weer anderen hadden nooit de tijd genomen om naar antwoorden te zoeken en veel christenen wisten eigenlijk helemaal niet wat ze moesten geloven. Het duurde niet lang voordat mannen en vrouwen me begonnen te vertellen dat ook zij antwoorden op deze vragen wilden hebben en mij vroegen om mijn ontdekkingen met hen te delen.

Veel van wat was gepubliceerd over deze bewijzen bleek zich toe te spitsen op slechts één enkel onderwerp, zoals bijvoorbeeld hoe uniek de aarde is, of archeologische bewijzen voor de Bijbel, of over de voorzeggingen die door Jezus waren vervuld. Ik kon echter geen enkel boek vinden, zoals een allesomvattend naslagwerk, dat een overzicht bood van al deze bewijzen.

Dit heeft me doen besluiten om een overzicht te maken van al mijn bevindingen. Gedurende de laatste jaren heb ik deze informatie gedeeld en onderwezen op seminars, in kerken, aan jeugdgroepen, op scholen en in huisgroepen. Nu is al het materiaal klaar als naslagwerk.

De informatie die u hier vindt komt uit honderden verschillende bronnen. Nee, ik wil niet beweren dat ik een expert ben in elk onderwerp, maar ik heb veel, heel veel veldwerk verricht door me door de enorme stapels van beschikbaar materiaal over de verschillende facetten van bewijzen voor ons geloof heen te werken. Ik heb geprobeerd om deze informatie op een zo logisch mogelijke wijze structuur te geven, zodat ze makkelijk toegankelijk is voor degenen die geďnteresseerd zijn. De onafzienbare hoeveelheid informatie heeft me ertoe gedwongen om diepgaande details in te wisselen voor een veelomvattend overzicht, en daardoor was ik slechts in staat een paar bladzijden informatie te geven over de diverse onderwerpen. Daar staat tegenover dat ik een groot aantal bronnen heb vermeld waaruit de geďnteresseerde en energieke lezer nog uitgebreidere informatie kan putten.

Dit boek is meer dan alleen maar een boek voor mij. Het is het pad van mijn persoonlijke zoektocht naar de waarheid. Ik voel me ertoe geroepen om deze informatie te delen, omdat ik hoop en bid dat iedereen die bereid is dit materiaal te lezen ook bereid is om een beter onderbouwde en overtuigder beslissing te nemen over zijn of haar persoonlijke relatie met God en Jezus Christus.

Rob van de Weghe,

Oktober  2008

Lees meer over de Structuur of Apologetiek en Waarheid.