Jezus' Opstandig: Zou jij voor een leugen sterven? 
Samenvatting

Jezus' Opstandig: Zou jij voor een leugen sterven?

In het begin van Zijn bediening koos Jezus twaalf discipelen die later als Zijn apostelen dienden. Zoals zowel geschiedenis als traditie ons leren zijn allen, behalve Johannes, voor hun geloof gemarteld en een gewelddadige dood gestorven. Hun dood is de ultieme getuigenis. Dat is eigenlijk waar ons woord martelaar zijn oorsprong vindt. Het komt van het Griekse werkwoord μαρτυρέω (“martureo”) wat “een getuige zijn” of  “getuigen van” betekent.

Sceptici zullen echter onmiddellijk beweren dat mensen dagelijks sterven voor wat ze geloven, als onschuldige slachtoffers, als het resultaat van onderdrukking of zelfs opzettelijk zoals een fanatieke Moslim die zichzelf (en anderen) met een bom opblaast. Sterven voor je geloof bewijst niets over de waarheid van een opstanding. Wacht even. Is dat waar? Wat is het verschil tussen een apostel van Christus die voor zijn geloof werd doodgemarteld en een hedendaagse fanatieke Moslim die zichzelf en anderen met een bom opblaast? Inderdaad, beiden stierven voor hun geloof. Een heel duidelijk verschil echter is dat de apostelen door anderen werden gedood terwijl de zelfmoordenaar met de bom zichzelf (en anderen) van het leven beroofd. Bovendien handelden de apostelen uit liefde terwijl de zelfmoordenaar door haat wordt gemotiveerd. Er is echter nog een belangrijk verschil. Beiden stierven voor waar ze in geloofden; de zelfmoordenaar met de bom echter baseerde zijn overtuiging op wat anderen hem vertelde waar te zijn, maar de apostelen baseerde hun geloof op wat ze zelf hadden ervaren, de opstanding van Jezus! Zijn geloofden niet alleen dat opstanding waar was, ze wisten dat het waar was.

Herinner je je nog wat er gebeurde toen Jezus in de Hof van Gethsemane gevangen genomen werd?: “Toen vluchtten al de discipelen, Hem verlatende” (Matthëus 26:56). Ze waren overmand door angst en bang dat ze ook gevangenen genomen zouden worden. Waarschijnlijk renden ze allemaal een andere kant op, wegvluchtend van Jeruzalem in de richting van Bethanie. Na deze (in eerste instantie) laffe reactie konden alleen Petrus en Johannes blijkbaar genoeg moed verzamelen om naar Jeruzalem terug te keren om uit te vinden wat er was gebeurd. Petrus ontkende drie keer (zoals volgens alle vier de evangeliën door Jezus was voorspeld) iets van Jezus af te weten. Alleen Johannes was op de plaats van de kruisiging aanwezig (Johannes 19:25-27).

Toen Jezus werd gevangen genomen, voor het gerecht werd gesleept en werd gekruisigd waren zijn volgelingen ontmoedigd en teneergeslagen. Ze hadden niet meer het vertrouwen dat Jezus door God was gezonden (hoe kon God toestaan dat zijn Zoon werd gekruisigd?). Ze anticipeerden zeker geen opstanding. Ze verspreidden en verstopten zichzelf. Precies zoals de Joden dit hadden gepland  stierf de originele Jezus beweging aan het kruis.

Na slechts een korte tijd was er een totale ommekeer in hun gedrag. Iets wonderbaarlijks transformeerde deze bange en onzekere mannen in kordate en dappere apostelen. We zien dat ze hun beroepen opgeven en zichzelf volledig toeleggen op het verspreiden van een heel speciaal bericht: Jezus was de Christus, de Messias van God die aan het kruis stierf, uit de dood opstond en door hen werd gezien. Ze gaven de rest van hun leven om dit te verkondigen zonder hiervoor (vanuit een menselijk oogpunt bekeken) een enkele beloning te ontvangen. Ze leidden een leven vol ontberingen; waren vaak zonder eten, moesten slapen terwijl ze waren blootgesteld aan de elementen, ze werden bespot en leefden onder de constante bedreiging om in elkaar geslagen te worden of om te worden gemarteld. Deze verandering in gedrag kan alleen maar worden verklaard door het feit dat ze overtuigd waren– zonder enige vorm van twijfel – van het feit dat ze Jezus uit de dood hadden zien opstaan. Er is geen enkele andere verklaring mogelijk.

Zij waren degenen die de levende Jezus persoonlijk hadden ontmoet. Ze waren uniek. Deze mannen wisten dat de opstanding een feit was – en niet louter iets wat ze op geloof van anderen hadden aangenomen. Ze waren niet door iemand anders bekeerd, maar ze hadden persoonlijk tijd met de opgestane Jezus doorgebracht. Ze wisten de waarheid en waren bereid om ervoor te sterven. Wanneer ze hadden geweten dat dit niet waar was, zou het bijzonder onwaarschijnlijk zijn dat ze dit hun leven lang zouden volhouden en uiteindelijk zelfs bereid waren om voor een leugen te sterven. Zou jij voor een leugen willen sterven? 

Het bewijs van de dramatisch veranderende levens van de apostelen na hun ontmoeting met de  opgestane Jezus is een solide historisch gegeven. Hun getuigenis is zo solide en overtuigend dat zelfs kritische en niet-gelovige sceptici dit accepteren: “Het enige waarvan we absoluut historisch zeker kunnen zijn is dat er opstandingverschijningen in Galilea (en in Jeruzalem) kort na Jezus zijn overlijden waren. Deze verschijningen kunnen niet worden ontkend”.

Lees meer over de bewijzen dat het 'waar is'